Voorbereiding schrijfprogramma

Ik zit in de ontzettende stress omdat ik mij moet klaarmaken voor mijn vertrek in mei 2008. Ik zal namelijk schrijftrainingen volgen voor de periode van twee maanden in voornamelijk Amsterdam en Antwerpen. Voor het schrijfprogramma van Bukutori. Bukutori wil schrijftrainingen en dus een schrijversvakschool in Paramaribo opzetten. Bij de voorbereiding van het schrijfproject komt eerst de directeur van de schrijvervakschool Amsterdam naar Suriname. En dat is al volgende week. Na haar bezoek en oriëntatie op het literaire gebeuren hier in Su zal ik vertrekken om mij daar te oriënteren op de schrijfdocenten en de vakken. Tegen mei is het eind van het schooljaar en dus zal ik deels als observer en deels als studentje meelopen. Het lijkt me heerlijk een hele week met schrijven bezig te zijn. Ben natuurlijk ook benieuwd hoe het met mijn eigen schrijven zal gaan. Ik had in 2007 al een beetje kennisgemaakt, in de zin dat ik als observer de lessen mocht volgen. Als buitenlander heb je natuurlijk een hele andere bagage en luister en kijk je ook anders tegen de thema’s aan waarover wordt geschreven. In elk geval zal ik er alles uit halen en proberen goede teksten neer te zetten. Ik heb altijd ervan gedroomd alleen met schrijven bezig te zijn en nu gaat het dus echt gebeuren. Produceren! In Suriname moet ik meer tijd besteden aan ander werk (om mijn koelkastje te kunnen vullen), dan aan schrijven. Dat doe ik toch het liefst, lezen en schrijven. Vanmorgen spoten tien pagina’s uit mijn vingers. Vraag mij niet waar het vandaan kwam. Het gebeurt wel eens vaker en als ik ‘het’ moment laat weggaan, verdwijnt alles ook hè. Gelukkig kan ik nu mijn inspiratiemomenten ‘detecteren’ en daarop inspelen. Komt wellicht door de 7800 boeken, waar ik en drie andere collega’s van Bukutori gisteren en vandaag mee bezig waren. Boeken selecteren en categoriseren. We hebben eindelijk een ruimte gevonden om de boeken te gaan gebruiken. In een bibliotheek! En natuurlijk moesten ze door de Bukutori-zeef. Natuurlijk heb ik er een gestolen, twee zelfs. De jacht op het verloren schaap van Haruki Murakami. Die moet een Japanse auteur zijn en een dichtbundel van Remco Campert (Kus zoekt mond. Nou door alle drukte heen is het toch heerlijk vier boeken tegelijk te lezen. Dante, Paulo Coelho en dan nog de twee die ik eerder noemde. Het leven is toch leuk, naast al die ellende van de vliegramp. Mijn maag kromp wel ineen toen ik naar de beelden keek op tv. Familieleden tijdens de nationale rouwdienst die vandaag is gehouden. Een man huilde als een kind. Als vrouwen huilen vind ik het niet zoooooo erg (omdat ze vaker huilen), maar als een man huilt, dan krimpt iets van binnen. Mijn maag of hart, een van die twee. Ik heb echt zitten tranen weer en er waren geen zakdoekjes in de buurt! owkee,terug naar mooiere gedachten. ‘Life must go on,’ zei Arie Verkuyl and he is right though. Ik ga effe een uurtje lezen en dan slapen. Energie heeft een mens ook nodig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *