Voorafje

Het is officieel…Ik kan mezelf nu schrijfster noemen. Mijn rug dreigt in de knel te raken van de spanning. Heb ik nog valiumtabletten ergens liggen?
Ik denk automatisch aan ademhalingsoefeningen, yogastandjes en meditatie bij de gedachte dat ik volgende week dinsdag mijn boekpresentatie heb. Mijn eerste geesteskindje komt op de wereld: De laatste parade. Ik hoor mezelf uitnodigen, bellen, vragen stellen, vragen beantwoorden in mijn hoofd, lees mijn boek tig keer, luister naar reacties, lach, analyseer, maak tyuri, zie mezelf tussen publiek, op een podium, al dan niet stotterend, de juiste dingen zeggend of niet, vraag me af hoe ik mijn pen zal vasthouden bij het signeren en of ik in staat zal zijn de juiste woorden neer te pennen die toepasselijk zijn bij de eigenaar van dat boek.
OEF!

En intussen maak ik mij op voor het nieuwe schooljaar bij de Schrijversvakschool. Het rooster is voor de helft af, de advertenties zijn de deur uit, het meubilair is er al, whiteboards moeten gehangen worden, gordijnen gekocht, maar eerst afmetingen laten nemen, nieuwe sloten, duplicaten van sleutels laten maken, een uithangbord en nog, en nog, en nog…

Alle voorafjes van wat nog komen moet…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *