Voetbal en ik; Weekaa 2014

Het regent al de hele week, het is 2014. Vandaag, 12 juni ook. De opening zou om 13.00 beginnen. Surinaamse tijd. Volgens mij is het in Brazilië een uur eerder, of later. Anyways, ik luister al een paar dagen weer naar muziek van Sergio Mendes en Djavan. Ik ben opgegroeid met muziek van hen. Joao GIlberto en Astrud Gilberto, weet je wel Girl from Ipanema. In 1994 en 2009 was ik met vakantie in Brazilië, dus neem ik me voor om me daar te wanen in het stadion in Rio de Janeiro. Mijn tv staat aan. Ik zie een hindoestaanse film voor me. Hnnn? STVS heeft toch uitzendrechten?wk2014

De opening ziet er rommelig uit, ik zie mensen dansen, hoor de bekende stem van die verslaggever met zijn London’s accent. STVS moet zn geld terugvragen bij de FIFA schreeuw ik wanneer ik merk dat de ontvangst slecht is en de live beelden worden vervangen door een of ander slap babbeltje van onze Vice president en commentatoren die nu al voorspellen wie de WK kampioen wordt.

Wanneer ik het volkslied van Brazilië hoor krijg ik bijna de neiging om plechtig erbij te gaan staan. Het is me zo bekend, ik zing zogenaamd mee in het Portugees.
Het is buiten op straat merkwaardig stil. Alle mannen achter televisies, in huis, in de garage, in de bar. Waar zijn de vrouwen? De Wereldkampioenschappen beginnen vandaag. Een maandje kijken naar het spel van achter een bal hollende mannen. Mannen met goed gespierde bovenbenen en kuiten die rennen, hard rennen, schoppen, trappen, elkaar omhelzen, elleboogstoten en vallen…

Ik heb niet zo veel met voetbal. Ik heb alleen herinneringen aan mijn grootouders en ooms die in gespannen houding naar het beeld staarden, tyuri’s maakten die echt zo hard klonken dat ze tot de hoek ,4 huizen verder te horen waren. Het leukste vond ik nog het commentaar en als er iets te luid werd gemopperd werd ogenblikkelijk de mond gesnoerd: ‘ey sjjjjttt! Mek mi arki san a kil e taki!’. Wanneer er werd gescoord was het een gebulder en gelach, gestamp met voeten op de houten vloer: ‘Mi Jezus!’. Ik zat op de grond op een kussen in yoga-zit en keek altijd mee, maar vraag me niet of ik iets begreep van de termen ‘buitenspel, aanvallers, verdedigers, bounty, penanty (hoewel het beeldscherm ‘Penalty’ wees) halftime, fa-a-man-e-skop a-bal-so?’ die om mijn oren vlogen.Het woord ‘shit’ trouwens per ongeluk ook. Ik vond het leuk om spontaan mee te gillen en mijn armen deden mee wanneer ik luidkeels ‘goal!’ hoorde en werd geklapt in de handen. De buren hadden geen last van ons…we waren de kampioen van de buurt. Er werd agressief gekauwd op cassave-, bananenchips en bronbron. De soft en het bier werkten verkoelend. Soms.
Wij meisjes dronken sap en vonden het erg wanneer spelers onze knappe voetballers schopten. Voor mij waren goede voetballers de goed uitziende, de kanjers van het elftal. Daar kraakte je dan automatisch ook voor…en werd je ook boos wanneer je schattige voetballer op het gras lag te kermen van pijn en je wenste dat je daar was om hem te troosten.

Ik ga mijn best doen om een wedstrijd volledig uit te kijken. Ik hoor dat ze 90 minuten spelen…of meer wanneer het uitloopt. Ik ga mijn best doen om op te zoeken wat de spelregels eigenlijk zijn. Jaja, de bal is rond, dat weet ik intussen wel.

Geniet ervan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *