Voetbal en ik: Weekaa 2014, Deel 2

Het lukt me nog niet om in het voetbaljargon te komen en te begrijpen waar commentatoren het over hebben wanneer ze hun analyses maken. Ik staar nog steeds met een typische vrouwenblik naar mannen die achter een bal aan rennen, krijg pretlichtjes in de ogen wanneer hun sportbroeken een beetje opwaaien en het gespierde dijenvlees te zien komt. Ik schreeuw ook aw wanneer ik dat schoppen zie tegen de schenen, kuiten of tegen de knieën. Vandaag was zo een wedstrijd: Uruguay tegen Engeland: er was veel knieën-werk.

Ik onthoud per toeval de namen van de spelers hoor, omdat ik ze overal om me heen hoor uit de monden van de mannelijke sekse. Maar ik ben ook niet de enige die geen namen onthoud, want er was 1 van die dagen een commentator die tijdens halftime alleen maar ehm, emenem zei. Gelukkig stond de hoofdpresentator hem bij. Die analyses van die heren klinken als een herhaling van het spel, dus voor een voetballeek als ik, wel handig…[maar, wat weet ik] Ik moet mijn hoofd soms wel krabben of ik schiet in een soort onbehoorlijke lach wanneer ik een zin hoor als deze: ‘Hij moest een gaatje zoeken om de bal te penetreren’. Ik weet dat Surinamers creatieve mensen zijn, maar ik verslikte me haast in een stukje chips toen ik het woord ‘Nonchalanceme’ hoorde  en die heer in kwestie in alle ernst zijn nieuwe woord herhaaldelijk uitsprak.  Behalve de voetballers, schoppen de commentatoren in de nabeschouwing steeds met verkeerde lidwoorden. Er komt vaak  een beeld van een rode pen in mijn hoofd: de team, hun hebben en dat soort gekkigheden.wk2014
Dus! Ik weet nu wie Suarez is, dat hij een maand terug is geopereerd aan zijn knie en dat hij 2 goals vandaag heeft gescoord en het zelf niet geloofde. En oja, ik ving ook op dat ie voor Liverpool speelde en dè goaltjesdief is. En Liverpool is gevoelsmatig een Engelse club, niet? Enfin, het is een kanjer, het zijn allen kanjers en mooi om naar te kijken voor die 90 minuten. En ja, Van Persie heeft ook van die schattige grijze haren al, maar die Robben heeft een rare kop. Enfin, ik begin sinds de WK er is mannen met lange haren, of ze nu kroeze vlechtjes, krullen of in een gladde staart zijn, leuk te vinden. Ik begrijp het niet. zal wel iets typisch vrouwelijks zijn rond WK; oninteressante details onthouden. Of dat sommige kleuren die overmatig aanwezig zijn in het stadion me onbewust irriteren. [ehem]] Het is wellicht gewoon iets van mij.

De emoties op de gezichten bij het spel, de kracht waarmee de twee maal 11 benen plus 1 heen en weer rennen, de dikke buik van Van Gaal die hem bemoeilijkt om snel uit zijn stoel te springen bij een goal: dat soort dingen vallen me op. Voetbal is een spel van heel wat emoties eigenlijk en ik probeer een verklaring te zoeken voor de massale wereld-voetbalhypnose. [Vergeef me, ik raak geïnspireerd eigen woorden te creëren]  Ik probeer het belang van zoveel geld steken in een WK af te wegen tegen dat van de armoede in Brazilië. Ik kom er niet uit maar raak wel in een soort schuldgevoel omdat ik echt wel geniet van voetbal. Waar komt die eigenschap toch vandaan? Enfin, ik zal er niet uit komen, zoals de meeste dingen die ik me afvraag.

Wat me ook niet lukt is om hulp en aandacht te krijgen van de mannelijke sekse wanneer dat noodzaak is. De lamp op mijn achtererf was uitgebrand en ik heb een week of langer in het donker gezeten in de avonduren. Geen enkele mannelijke vriend neemt de telefoon op wanneer ik bel. Ik kan er niet bij, de lamp is te hoog en op een ladder staan is eng. Ik heb hoogtevrees.
Mannen en voetbal! Gelukkig reageerde 1 non-voetbalkijkende vriend van me die na het werk kwam en de lamp voor me vastschroefde en ik nu een iets veiliger gevoel heb. Het drong pas tot me door toen ik een licht geïrriteerde toon hoorde: “Moet het nu?” en Nederland tegen Australië zou spelen.

“Ehm, ja.”

Ik zal in elk geval nu rekening houden met het feit dat de échte mannen pas ná 14 juli weer beschikbaar zijn.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *