Universele vrouwenzaken

Gisteravond was ik naar Sex and the City, the movie. Iedereen die vrouw is en naar tv kijkt moet hebben gehoord van die serie. Ik had tranen in mijn ogen toen de serie zijn laatste episode had. Dat was denk ik een jaar of twee geleden. I’m a fool for love ongetwijfeld en vind het altijd heerlijk om voor de tv zachtjes te zitten huilen omdat het verhaal zo mooi is, de emoties die mensen en in het bijzonder vrouwen meemaken. Heel herkenbaar dat gedoe met gevoelens, onzekerheden, twijfels in mannen- en vrouwenrelaties. En dan ja, dan raakt het je.
Het kopen van dure schoenen en tassen en kleren hoort ook bij vrouwenzaken. Hm…ik weet niet wat dat is, die drang om zo gauw je een winkel langsloopt je gezogen wordt in de winkel. Je huis puilt uit van de spullen, je hebt alles al, maar toch wil je die ene jurk of die specifieke ring. Als het even kan, de duurste, want die staan toch het mooist.
Mijn uitspattingen, hoe zal ik ze typeren…beperken zich als ik in Nederland ben, tot ringen, digitale hebbedingetjes (ik zit constant te snuffelen in reclamebladen, op zoek naar een kortingenactie, en lederwaren. De beperking gaat zover het budget reikt he, let wel. Maakt niet uit of het een etuitje is, een tas of een schoen. Ik heb altijd iets met die geur van leer gehad. Vooral kalfsleer, lekker zacht. In Europa wordt je ontzettend gevoed met materie. En vooral in de zomer!
Is het bij alle leeftijden zo? Dat kopen? Wellicht. Op een feestje in het weekend zaten drie oude vrouwen te praten over hun vals gebit. Eentje haalde prompt een papieren zakdoekje tevoorschijn waarin het kunstgebit gewikkeld was. 800 euro had het gekost. Ze had eentje per ongeluk bij een diner op tafel gelaten en dus kwijtgeraakt. De oude mevrouw had door dat ik keek naar het schouwspel en deed gauw het pakketje terug in haar handtas.
We voelen ons vaak betrapt ook als we iets hebben gekocht, dat niet echt nodig is. Onze mannen snappen er helemaal niets van. We gaan daarom ook niet met hen shoppen. Hooguit naar de supermarkt om boodschappen te halen, want wie moet anders die zware tassen tillen?
Een emotionele geruststelling in het kopen? Een volmondige ja! Als een vrouw verdriet heeft of zich niet lekker voelt en ze heeft wat geld op zak, koopt ze graag een nieuwe parfum of een boek of lipstick op zn minst. Er valt niets te ontkennen.
Go ladies! Het geeft een korte vreugde, so what!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *