Gaandi Nuyn Nuyn & The Kelly Johnsson Quartet

Wow,
Ik had een zalig weekend. Een weekend van Theater en Jazz Muziek. Gaandi Nuyn Nuyn is een theaterstuk van Tolin Alexander die samen met zijn zanggroep het laatste optreden had afgelopen zaterdag in de Eddy Wessels zaal. Het stuk ging over de nostalgie naar het verdwenen dorp Ganze, de ontwrichting van de tradities en uiteraard de liefde. De acteurs spraken afwisselend Nederlands en Marrontaal (ik weet niet zeker of het Aucaans of Saramaccaans was) maar je kon aan de mimiek die werd gebruikt en in hun ogen het verhaal lezen. De taal van het lichaam! Dat heb je knap gedaan Tolin!
Gisteravond zat ik in een overvolle zaal van de Royal Ballroom van Torarica en wist al vanaf het moment dat die kleine vrouw zichzelf en haar band begon te introduceren dat we een te gekke avond tegemoet gingen! Je weet het gewoon! (Ik heb een jazz-radar ontwikkeld in de jaren dat ik naar dat genre muziek luister).
De Amerikaanse Ambassade in Paramaribo heeft elke maand thema-maanden en dit keer was het Black History Month. The Kelly Johnsson Quartet die door Zuid Amerika trekt was dit keer uitgenodigd. Wow, de pianist, de basgitarist, de drummer waren allen steengoed! Ik ben echt dol op jazz en heb onlangs van een goede vriend een stuk of 40 cd’s gekregen van jazz-giganten. Hoor je de bas al? Zie je de vingers van de gitarist en z’n wenkbrauwen die bij elk geluid dat van de snaar komt omhoog gaat. Yeah! En de woorden, o, de woorden…
“I heard it said that the thrill of a romance could be, like a heavenly breeze.
I go to bed with a prair that you make love to me,
strange as it seems.
Some day we’ll meet, and you’ll dry all my tears
You’ll whisper sweet things in my ears.
Hugging and kissing, O what we’ve been missin’
Loverman where can you be.”
Deze woorden herkende ik inderdaad van het lied Loverman van Billy Holiday. En Kelly heeft het prachtig gedaan. Goed zo meisje!
Mijn gedachten werden verstoord toen ik aan het eind de gang uitliep en voor mij in de menigte mensen hoorde zeggen dat ze het leuk vonden, maar zwarte artiesten hadden verwacht. Zo een opmerking is typisch! (Meer commentaar geef ik niet). In elk geval heb ik nog steeds een smile op m’n gezicht en ga de week al swingend in!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *