My funny Valentine

Vandaag is Valentine. Vraag mij niet naar de oorspronkelijke betekenis. Ik weet er vaagjes iets van. Het enige wat ik weet is dat er plots een koopwoede heerst in Paramaribo; veel mensen, vooral jongeren zijn op zoek naar alles wat rood is en de vorm van hartjes heeft. De radiostations draaien allen romantische muziek en alle winkels hebben acties. Alles for the sake of love.

Terwijl ik dit tik gaan mijn gedachten vijftien jaar terug. Het was 1 dag voor Valentines day. De Valentine’s koorts was minder hoog als nu. Het lied van Chaka Khan kon je de hele dag over de radio horen: “My funny valentine, sweet comic valentine. You make me smile in my heart.” Ik kan het mij herinneren dat ik bezoek kreeg van een schoolvriend die dolverliefd op me was, maar alleen niet wist hoe hij dat kenbaar moest maken. Eindelijk had ie de kans gekregen thuis bij mij te komen. Hij wilde perse een boek uit mijn collectie lenen. De pijl van Cupido had mis geschoten en kwam elders terecht (op een boom wellicht). Die goeie jongen deed waarlijk alle moeite mij te benaderen, in mijn wereldje te komen, me te veroveren. Hij moet vast hebben gedacht; die schrijft, dus zal ze vast wel vallen voor poëtische woorden.

‘When you open it to speak’Ik keek hem vreemd aan toen hij plots in mijn woonkamer voor me stond en een gedicht begon voor te dragen met veel woorden ‘ love’ erin. Ik werd een beetje verlegen (wat niets meer betekent dat ik mij geen raad wist met de situatie) en keek naar de grond en raakte gefascineerd van zijn kleine voeten. (Ik heb namelijk iets met voeten en mannen. Ze moeten groter dan de mijne zijn en mannelijke tenen hebben). Je raadt het al. Het beeld dat ik voor me had waren vrouwelijke, onverzorgde voeten met net te lange nagels. Die rariteiten ken je vast ook wel, dat wanneer je naar iemand kijkt, je iets zoals een oorlel net te groot vindt of zweethanden die je een seconde te lang vasthouden. Ay! Bad feet!

Toegegeven de aandacht was leuk. Voor even. Zeker wanneer je de hele dag hard heb gestudeerd en een komiek allerlei grimassen maakt in een soort Engels die zijn verliefdheid voor jou moet weergeven.  Wanneer het te lang duurt gaat het irriteren: het was een lang gedicht, wellicht een sonnet. Nu wist ik waarom hij 1 van de beste leerlingen was van de klas. Hij moest een fotografisch geheugen hebben: keurig alle strofen, woorden en zinnen.
Ik hief mijn hoofd omhoog in een poging een blijk van waardering te geven voor al die moeite. Het hield niet op, die zoete woordenstroom waar ik weeïg van werd. Toen hij klaar was voelde ik plots lippen op de mijne. Needles to say…(kijk hier past het Engels dan wel weer)…de dichtkunst was niets, de kus….

De lyrische woorden van Chaka Kahn heb ik die dag veranderd in:
You’re mouth is weak!
Don’t smile. Please change your hair for me.
If you care for me.
Don’t stay.
Crazy valentine,
Don’t stay!
Each day is NOT Valentine’s day.”

Het blijft een mooi lied. Ook al schiet ik jammergenoeg in de lach wanneer ik het hoor. Als ik jongeren hun laatste centen zie opmaken aan hebbedingetjes in de vorm van rode hartjes, plastic rozen en wat al meer, denk ik dan: geniet! Wanneer je eenmaal bent getrouwd vergeet je man al die romantiek.
Happy V-day!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *