Writing comes A(Live)!

KARIN LACHMISING

Twee uurtjes met Regisseur en schrijver Maarten van Hinte van het theaterstuk Nina Simone comes A(Live)

Nog net voor de laatste voorstelling van Nina comes A(Live) bracht regisseur/schrijver Maarten van Hinte door met leerlingen en schrijvers verbonden aan de Schrijversvakschool Paramaribo. Een formeel college  was het niet echt, maar wel delen in de inspiratiebronnen van Van Hinte en een kijkje achter het succes van het NINA comes A(Live) stuk dat afgelopen weken werd opgevoerd op de planken van ON STAGE Jeugdtheater.

scenario m van hinte2Aan zes paar nieuwsgierige ogen bracht van Hinte in woord zijn collage van zijn pad naar het theater. Hoe iets tot stand komt en wat ons daartoe beweegt is een belangrijke inspiratie voor jezelf en voor anderen. Voor mezelf moet ik daar altijd diep over nadenken. Waarom schrijf ik wat ik schrijf? Waar haal ik het vandaan? Vaak besef je niet waardoor je gedreven wordt.  Achteraf blijkt het allemaal in je DNA te zitten:  de manier hoe je het leven tot je neemt, wat je oppakt of laat liggen, wat je observeert of opvalt. Een soort onzichtbare missie en visie over wat je bent en waarom je doet wat je doet.

De gang naar het theater was achteraf gezien vanzelfsprekend voor Maarten van Hinte. Een half Surinaams- Nederlandse jongen, met reizende ouders tussen verschillende gekleurde landschappen, die als afgestudeerde bioloog, gedreven door de boodschap van rapmuziek, het theater als acteur binnenstapt om vervolgens verschillende landschappen op het podium als regisseur en schrijver vorm te geven.

Muziek en beeld, tekst en beweging, zwart en wit, kind en diva, strijd, geluk en teleurstelling: Nina comes A(live) door schrijver en acteurs. Nina is niet gemaakt om een weergave te geven over het leven van de grote ster. Nina is gemaakt om in het gevoel te delen van het leven van deze ster. Wat Nina Simone vertegenwoordigde, waar zij voor stond was de inspiratie om het stuk te schrijven. Niet het verhaal, maar wat het verhaal los maakt in jezelf. Na het zien van het concert van Montreux werd de vorm duidelijk waarin het stuk gegoten moest worden, zoals het concert zelf: Vertellend, zingend, confronterend: het publiek meeslepend door de verschillende stukken heen.

Nina’s leven is veelomvattend. Vragen van ons waren dan ook hoe je in godsnaam datgene selecteert voor het podium.  Opnieuw blijkt het hoe belangrijk het als schrijver is om je onderwerp in kaart te brengen, onderzoek te doen en vervolgens een soort handvat te hebben op basis waarvan je het verhaal opbouwt. In dit geval een playlist van Nina’s muziek. Een groot voordeel van de schrijver was dat hij tevens regisseur is van het stuk. Het beeld op papier werd ook het beeld op de planken. Dit bracht ons ook tot vragen over waar de grens ligt tussen schrijver en regisseur.  Over grenzen gaat het niet. Een schrijver schrijft nu eenmaal met beeld, kan daar niet zonder. Maar de regisseur is verantwoordelijk voor het theatraal maken van de tekst. En soms is dat gelijk en soms wordt het anders dan bedoeld door de schrijver. Maar trouw zijn aan je eigen beelden bij het schrijven is belangrijk voor het neerzetten van het gevoel dat je wilt overbrengen met een stuk.maarten van hinte

Bijzonder aan het werk van Maarten van Hinte, en daarmee ook de basis van MC theater waar hij deel van is, is de manier hoe het stuk tot stand komt, team effort van regisseur, schrijver en acteurs.  De verschillende acteurs die zich dat deel van het verhaal toe-eigenen waarmee zij qua emotie en gevoel de meeste affiniteit hebben, dat dicht bij hun staat en waarin zij zich kunnen herkennen. Aan de hand van de playlist konden acteurs het verhaal ook uitwerken. Welke muziek en tekst sprak aan en welk deel van het leven van Nina kan je het beste mee identificeren. Niet vanwege de gelijke omstandigheden maar vooral vanwege de gevoelens en emoties die het oproept: onrecht over de ongelijkheid zwart en wit, de wrange eenzaamheid na een lange carrière, de teleurstelling dat men je niet ziet voor wie je bent, de drang naar vrijheid om te doen wat je wilt, de druk van een roeping… gevoelens die het stuk dragen.

Het ging dit keer niet om het feitelijke schrijven… om zinnen, beelden, alinea’s of opbouw. Maar het ging werkelijk over het tot stand komen van een stuk. Waar begint het, wat kom je tegen onderweg, hoe geef je het vorm, met wie werk je, waaraan werk je en hoe. Dit was één verhaal van een theatermaker. En zo zijn er meerdere verhalen van andere schrijvers en theatermakers. Voor ons een inspiratie om met de gegeven kennis ook vooral dicht bij onze eigen bronnen en ervaringen te staan en dit te delen met anderen die ook het ‘levendige’ pad van schrijven willen volgen. Dank aan Maarten die in zo een korte tijd op zo een heldere wijze het pad van schrijven en het Nina comes (A)Live theater ‘A(Live)’ te maken.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *