Thee met een wrange smaak

 

Niet een ieder in het Caribisch gebied heeft op dit moment de luxe om met een kopje thee te zitten. Zeker niet diegenen die zijn getroffen door de orkanen Irma en Maria. Tijd voor de grote landen om weer eens de reddende engel uit te hangen. Eerlijk. ik ben reeds jaren niet in staat geweest mijn eigen thee te maken. Vanwege mijn spierziekte kom ik ‘s morgens moeilijk op gang. Om de lichaamspijnen te verminderen gebruik ik onder ander kruidenthee zonder suiker. Dit brengt mijn lichaam tot rust. Om elke dag van zo een kopje thee te genieten heb ik wel overal potten in de tuin staan met verschillende kruiden. Dat heb ik altijd als vanzelfsprekend gezien maar dat is aan het veranderen.

Huizen en gebouwen zijn met de grond gelijk gemaakt. Mensen die beginnen met opruimen maar niet weten waar alle troep naar toe moet. Sommige gebieden waren verstoken van communicatie met de hoofdstad. Velen wisten niet wat te doen en waar te beginnen. Terwijl ze geïnterviewd worden zie je de pijn, verdriet en frustratie in heel wat ogen. Soms heb je slachtoffers die hoopvol zijn. Weer anderen kunnen hun frustratie niet beheersen en vragen bijtend wanneer ze hulp zullen krijgen. Wat de situatie erger maakt zijn de andere orkanen die Irma opvolgen. ‘Wij zijn niet gereed voor een volgende orkaan, ik leg alles in Gods handen,’ zei een bewoner van Puerto Rico. Mijn hart brak toen ik dat hoorde. In zijn truck had hij slechts twee trays water. Ik vroeg mezelf vertwijfeld af of het wel voldoende zou zijn en voor hoelang hij het water zou kunnen gebruiken.

Cindy Leeflang
Cindy Leeflang

Terwijl bewoners van de getroffen gebieden het hoofd boven water proberen te houden, wordt wederom op het hoogste niveau flink gekletst over Global warming. Lang zal het niet duren. Welk land zal schuld bekennen? Op dit moment heeft men dringend hulp nodig en deze gesprekken boeien echt niemand. Suriname zal ook een bijdrage moeten leveren. Dat zuinige gedoe van Nederland hebben ze echt niet nodig. Ik keek uit naar de inzamelingsactie. Eergisteren kreeg ik een sms van Telesur. Op het nummer 1919 kon ge- sms’t worden om SRD 2, te doneren. Tof vind ik dat, ondanks de economische situatie in Suriname. ‘Cindy, Surinamers zijn hulpvaardig meisje,’ zei mijn collega. Twijfelen deed ik niet over deze uitspraak. Ik keek al uit naar het bedrag. Barbuda was het eerste eiland dat hulp kreeg van Suriname. Daar moesten alle bewoners geëvacueerd worden. Ik had graag dat St.Maarten de voorkeur kreeg omdat, er veel Surinamers daar wonen. Gestrande passagiers op dit eiland zijn ondertussen al geïdentificeerd en terug in switi Sranan. Gelukkig. Het kopje thee waarvan ik doorgaans zo een heerlijk van geniet, eindigde in een zucht.

 

CINDY LEEFLANG

 

 

Deze blog is een resultaat van de training LEREN BLOGGEN die verzorgd is in september 2017. Wij delen graag enkele bijdragen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *