Schrijfster met negen vingers

Vandaag heb ik mijn pink bezeerd. Ja, bij het dichtslaan in de autodeur geklemd. En pijnlijk. Een lieve verkoper bracht een cup met ijs zodat ik mn vinger meteen in kon doen. Aw, ik zag even sterren. Ik stapte uit de auto om bij Faranaz, de boekhandel, een plantagekaart te halen die ik had besteld. Vraag mij niet hoe die pink daar tussen kwam. Het gebeurt niet alleen kinderen.
Herken je dat. Alles gaat mis vooraf aan het reizen? Mijn auto is sinds zondag stuk, ik kan mijn e-ticket nergens vinden, de telefoonlijn is dood waardoor je niet adequaat kan reageren op spoedmails, je stapt in een taxi en de chauffeur kwettert de hele tijd aan je oor over de politiek en de acties van scholieren, er files zijn, terwijl je nog een kwartier heb om bij de bank te zijn, je bij de bank aankomt en achter een man staat die een hele grote zak geld heeft te storten, je de mobiele niet op silent hebt gezet, de bewaking van de bank je een standje maakt om het uit te schakelen, je het telefoonnummer ziet van de persoon die je voor je vertrek MOET spreken, je nog een paar minuten hebt om te gaan checken bij Telesur of er nu een storing is, of je een achterstand in betaling hebt, je niet weet dat je bij Telesur niet met 100usdollar biljetten mag betalen, je een ID kaart anders moet overleggen om met die vreemde valuta te betalen, twee vriendinnen onaangekondigd bij je langskomen om je ‘even’ te zien voor je vertrekt. Ken je dat? Herken je dat? Zo ziet mijn leventje er uit deze dagen. Volgende week zit ik op het vliegveld en alles was mooi gepland… Ik moet nog wachten op de rekening van de monteur, “want mevrouw, het probleem is groter dan het lijkt.”
Inspiratie moet je afdwingen, dus maak ik gebruik van de gelegenheid een column te schrijven. Mijn pink is nog steeds blauw, dus ben ik vandaag officieel de schrijfster met negen vingers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *