Reacties op De laatste Parade

Ik had wat reacties die ik graag met julie wilde delen…
—————————————————-
“ha die Ruth,
word steeds geestdriftiger over je Parade
mooi concreet zonder teveel of te omslachtig
en vaak zo ontroerend zonder op de traan te spelen
boeit gewoon buitengewoon!
Bravo!
xgtj”
————————————————-
“Het is een bijzonder thema om in verschillende verhalen te beschrijven hoe men hier met de dood omgaat. Ik vind het gedurfd en beeldend. Heb de verhalen achter elkaar uitgelezen. De menselijke dingen waar zo vaak over gezwegen wordt, komen aan bod binnen een context die eigenlijk heel gewoon is. Dat vind ik knap. ‘Aan de dood ontsnapt’ heeft ook spanning en die herinnering aan de Binnenlandse Oorlog en het leed dat berokkend werd, en wat er na jaren weer boven water komt, is heftig. Die gewoontes om een onderbroek in de kist van een minnaar te leggen enzovoort; het is goed dat die beschreven worden. Het laatste verhaal ‘Inferno’ is mooi van emotie en daarnaast de gruwelijke werkelijkheid binnen de verzorging. Misschien zitten er wel dingen in die je zelf hebt meegemaakt met je moeder. Gefeliciteerd dus! De taal is eenvoudig, wel beeldend. Dit zijn geen verhalen voor literaire bruya”

———————————————————————
“heb bijna in een ruk het einde gehaald. engerd! X
Yesterday at 7:23pm
maar somtijds ook emotional, bijv. bij het verhaal van waidi, als de grootmoeder van waidi arriveert bij haar zoon.”

—————————————————————
“Over het boek van jou…. het smaakt echt naar meer. Ik heb vreselijk gelachen om sommige dingen die je schreef. Het is alsof ik je stem hoorde bij het lezen! Je bent goed, en ik verwacht nu een roman, waarbij ik dagen zoet ben met jouw eigen boek… Doe snel.”
—————————————————–
“zo.
je boek ligt voor me. ik ga er met mondjesmaat van snoepen.

wat een mooie uitgave alvast. dikke kus.”
————————————————————–
“Het zijn korte krachtige verhalen die een goed beeld schetsen van de sociale en culturele zaken die zich voordoen rond de dood.
Het 2e verhaal “aan de dood ontsnapt” sprak me het meeste aan. Daarin zat een licht element van verrassing dat toch naar een zekere climax toeging.
Ik hou van teksten die de lezer de ruimte geven c.q. qua formulering dwingen door te denken, teksten die je afstraffen als je een paar regels overslaat. Ik lees daarom niet alleen graag ingewikkelde spannende boeken zoals LUDLUM die in z’n eerste jaren schreef, maar ook ‘informatieve’ literatuur zoals het recente meesterwerk CONGO van Van Reybrouck. Je korte krachtige schrijfwijze biedt niet zoveel ruimte daarvoor en spreekt mij wat minder aan, maar dat is puur persoonlijk. Overigens qua taal en stijl weinig op aan te merken. De editor –of jijzelf?- heeft wat dat betreft een goede job gedaan.”
———————————-
Beste Ruth,

Met heel veel belangstelling heb ik De laatste parade gelezen. Mooie verhalen, sommige heel indringend, andere heel geestig, maar altijd handelend over dingen die er toe doen. Schrijven over ‘de binnenwereld van het leven’ is een van de moeilijkste dingen die er is, maar jij kunt het, juist door de onnadrukkelijke stijl die je hebt en de onderhuidse spanning die in je verhalen weet te leggen. Goed ook om deze grote thema’s ‘klein’ te houden: korte verhalen, beperkt van omvang, in een klein formaat uitgegeven boekje. Gefeliciteerd!
———-
Hi meisje,

De eerste keer dat ik het verhaal las was in de trein.
Ik had dit verhaal uitgekozen omdat ik naar het interview had geluisterd en benieuwd was naar het verhaal.
Vanmorgen lees ik het voor de 2e keer en toch, wat ik de eerste voelde toen
ik het las, kwam naar boven. Als kind heb je je intuïtie en je voelt zaken zo feilloos aan en de volwassene die dit alles
om zichzelf en jou (onterecht) te beschermen.
Het blijft een mooi verhaal, Inferno. Omdat het puur is, pure emotie.
……………

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *