Poppenkasterij Scene 2: Uw in-densie-teis-kaart…

‘Mevrouw, mag ik u indentiteiskaart zien?’

‘Wat?’yuri pist

‘Uw in-den-ti-teit-kaart!’

‘Ja, natúúrlijk mag u mijn i-den-ti-teits-kaart zien. Alstublieft!’

Elke keer weer regent het met de verkeerde uitspraak en articulatie van het woord waar de overheid haar kantooruren voor heeft verlengd, zodat elke Surinaamse burger zijn of haar burgerplicht kan vervullen op 25 mei. Ik corrigeer alleen nog in mijn hoofd, ik hoefde geen geagiteerde colporteur op mijn terras. Ik keek naar alle gegevens; alles klopt.

Ik nam de kaart en vroeg me af of ik nog ga stemmen. Een nicht van mij die werkt voor het Kiesbureau vertelde in alle vuur dat haar hart pijn doet wanneer ze hoort van vooral intellectuelen dat die niet gaan stemmen. De partij die de meeste stemmen kan vergaren krijgt dan die stem. Mijn linkeroog trekt al spastisch een paar keer per dag van het woord ‘burgerplicht’ en de vraag ‘ op wie ga je stemmen?’

PING. Kijk, wanneer ik zo een naam hoor als Politieke partij begin ik al te schaterlachen. Wie neemt dat nu serieus? Zeg eens eerlijk. Ik zag dat dansje van de heer Jhauw toen hij zijn partij inschreef en ik schudde mijn hoofd. Hoe neem je zo iemand nu serieus, waarvan wordt gezegd dat die een huurmoordenaar heeft geënsceneerd om een job van de overheid te krijgen. Ehm…

PAARS. Het ergste en meest shockerende van de politieke ‘poppenkasterij’ ik het uittreden van Soeharto Moestadja uit Pertjajah Luhur. Ik beschouwde hem toch wel als één van de meest integere politici, minister tot onlangs. Maar nadat Somohardjo zijn vermoeden had uitgesproken en dat vermoeden ook nog bevestigd werd toen hij in een paars t-shirt aan een tafel zat bij een massameeting, voelde ik werkelijk verdriet. Op wie moet ik in godsnaam stemmen?

VIJF. Nog vijf, nog vijf nog vijf zijn de stopwoorden geworden waarmee je vermorzeld wordt. Het is een ware doctrine waar ik na de verkiezingen wellicht in regressietherapie voor moet om het kwijt te raken. Ik ben namelijk bang dat mijn vingers als automatisch op NDP gaan stemmen wanneer ik in dat hokje ben. Je weet, een soort dwangneurose. En dat mag ABSOLUUT niet! Oh, Alsjeblieft geen 5 jaar meer ellende, onzekerheid om goedgekeurde projecten of het ontnomen recht te spreken. Nee hoor, dank je hartelijk. Ik heb de huur van mijn school moeten opzeggen (verdomme), omdat menigeen niet in staat is de lessen te betalen. Creatief Schrijven is geen prioriteit voor vele mensen. Zelfs voor de getalenteerde niet. Alles is overleven. Zorgen dat je morgen te eten hebt en je kan kleden, een dak boven je hoofd heb. Ik neem het niemand kwalijk.

V7. Hariette Ramdin was fel in Nickerie bij de V7 massameeting. Dat vond ik nog leuk, al dat getreiter en gesmijt met verwijten. Geen enkele partij is met een schriftelijk partijprogramma gekomen. Vandaag is het 6 mei, en ik kan nog steeds niet lezen wat er na 25 mei zal gebeuren. Geen enkele partij. De realiteit van die woorden, van die beloften is dat ik me afvraag hoe. Hoe ga je die puinhoop opruimen van de regering Paars? HOE in godsnaam?

25 MEI. Wat is de financiële waarde van een stem? Want ik denk alleen aan geld omdat ik dat hard nodig heb om me staande en gaande te houden. Ik zou mijn stem wel willen verkopen voor geld uiteraard bedacht ik me toen ik die uitspraak las bij een vriendin die zich inzet voor zwerfdieren. Geen slecht idee no? Ik bedoel, als zovele mensen zichzelf verloochenen om een stukje grond, een vergunning of een huis, waarom zou ik mijn stem niet verkopen? Ik zou mezelf niet kwalijk nemen. Hoe lang houd je het vol wanneer je een gezin moet verzorgen, de hypotheek en allerlei schulden moet aflossen, je kinderen moeten studeren en je moet eten elke dag? Dan zwicht je toch vanzelf voor al die ‘worstjes’ die voor je neus hangen? Kijk, iedereen heeft belangen toch? Een huis hebben is ook volksbelang. Een overlevingsmechanisme, niet?

LIJSTTREKKER. Stem op Wayne Telgt zegt iedereen. No. 17. Ja, Wayne lijkt me nòg integer. Hij is jong, heeft uiteraard wat ervaring en ik kan meegaan in zijn kritiek bij zijn satirisch radioprogramma. Wayne is goedgebekt, getalenteerd, erg ambitieus en hij leest. Dat laatste is belangrijk voor mij. Leiders lezen. Lezen beïnvloed het denken, maakt kritisch en verrijkt de woordenschat. Hij biedt echt een tegenwicht voor die Limbo bij wie ik al ga gillen wanneer ik hem op tv zie. Ik schreef Wayne via een app (geen ping…) dat politiek integere mensen verandert. ‘Pas op.’ Hij kon mijn opmerking waarderen. Maar dan nog is er een andere lijstrekker, op een paarse lijst en ook nummer 17, die een zwerfhonden-hater is die ooit heeft gezegd via Social Media dat zwerfhonden aan de chinezen moeten worden verkocht om gegeten te worden. Hoe luguber moet je zijn om dat publiekelijk te zeggen. Jezus Christus, waar ben je?

En ach Limbo doet zijn uiterste best via het tv-programma om intellectueel te kijken of te zitten in zijn pak. Ik rilde toen ik de minister van onderwijs op haast mathematische wijze hoorde uitleggen aan hem waarom hij zijn voorouders zoals de bekende Jnan Hansdev Adhin, Jurist, econoom, filosoof, taalkundige,  een van de grote visionairs in Suriname en de politiek, verloochend heeft. Mijn god, bestaat de definitie nog van het woord ‘karakter’? Ik zie Jnan draaien in zijn kist en Limbo nog steeds ‘begrijpelijk’ knikken.

Ik ga even een zak zoeken om te kotsen. Excuus hoor, excuus, het moet er echt uit!

 

 

De definitie van het woord Poppenkasterij vind je Poppenkasterij Deel 1. klik op link.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *