Home sweet home?

Oh, ik kom terug op mijn woorden…het leukste van reizen is het thuis terugkomen. Ik had het woord ‘soms’ erbij moeten plaatsen. De jetlag zit er nog in, ben meteen in een soort sneltrein van werk beland, besprekingen hier en daar, deadlines, mijn sleutels heb ik in Nederland gelaten, ik kan mijn autopapieren nergens vinden, mijn gasbom is gestolen, een goede vriendin van mij is vertrokken naar America om zich voorgoed te vestigen. Heerlijk om terug te zijn. En dat alles in 1 week. Van gezellig bijpraten met familie en vrienden is geen sprake. Ik zit weer volop in de rit.
Maar er zijn een paar lichtpuntjes. Het voordeel van een gestolen gasfles is nog altijd dat je naar de Chinees kunt om goedkoop te eten, bij je grootmoeder een homemade portie te vinden en verder bij vrienden binnenvallen die je spontaan een bordje eten aanbieden. Mijn koffer is nog niet ontpakt, huis al schoongemaakt en het is verder genieten van de kleine minuten met de vogels. Ik weiger nog de radio aan te zetten om te luisteren naar het nieuws. In Nederland keek ik naar GTST (kan je voorstellen!) en ik heb mij nog niet georiënteerd op de series die nu gaande zijn. Wat de tv betreft, gisteren keek ik uit naar een elektrische kookplaat en ik zat mijn ogen te verlekkeren op de flatscreens. Het valt meteen op dat prijzen hier stukken goedkoper zijn, zowat 40% goedkoper dan de winkels in Nederland. Maar dat kan misschien liggen aan het feit dat we veel inkopen in Amerika. Ook hier dus de zware invloed van technologie. Uiteraard vallen de verhoogde prijzen mij ook op in de supermarkten. Waar ik twee maanden geleden met 100 SRD twee volle boodschappentassen kon vullen, is dat nu teruggebracht naar een. Suriname is duur geworden en ik zoek nog steeds naar mijn autopapieren, want ook de taxiritten zijn verhoogd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *