De leuke dingen van Pasen

Rond Pasen heb je allerlei films en documentaires over Jesus’ leven, Religie, Griekse goden en dergelijke. Ik vind het fascinerend. Vanmorgen las ik een artikel in de BBC met de kop: Why the BBC thinks Christ did not die this way
By Jonathan Wynne-Jones, Religious Affairs Correspondent.
Ik vind zelf dat de mens steeds kritischer wordt en of dat goed is? Je wordt gedwongen na te denken over God, Jesus, religie en jezelf in dat totale plaatje.
De film The passion of christ heeft voor veel controverse gezorgd. Toen de film in 2004 (volgens mij werd gelanceerd) was ik te bang om te kijken. (en ik ben niet het type dat als iedereen de film heeft gezien, ik tot die groep behoor)Tot dan toe had ik flitsen gezien. Het was mij te bloedig, te wreed, te veel. Maar op die Goede Vrijdag was het zo een doodsaaie dag dat ik genoodzaakt was te kijken. Ik had mij denk ik geestelijk op dat geweld in die film voorbereid. Naarmate ik keek werd ik enthousiaster en enthousiaster. Ik raakte midden in de film zoo geïnspireerd tot schrijven en ik weet dat menigeen zal huiveren, maar echt, ik nam mijn schriftje en begon als een bezetene te schrijven terwijl ik naar Maria keek, die toekeek hoe haar zoon werd gestenigd. Eng soms hoe inspiratie werkt. Ik geloof best dat elk mens wreedheid in zich heeft en daar ook graag naar kijkt. Een vriend van mij keek met afgrijzen naar me toen ik hem vertelde dat ik die dag ‘ begeesterd’ was. Hij kon het zich niet voorstellen dat iemand inspiratie krijgt van een dergelijke wreedheid. Hahah het is een mooie ervaring voor me geweest en daar ben ik eerlijk over. De mooiste scène vond ik nog de duivel die in de menigte toekeek toen Jesus zijn kruis droeg. Hele sterke scene’s. Weet je, geen Jesus die een zwaar kruis tilt alsof het van triplex is gemaakt. Maar die realiteit ervan, een blok hout tillen na een flink pakslaag te hebben gekregen met daarna een doornen kroon…Aw! Ja…Heftig hoor. Ik heb vervolgens op Internet alle commentaar op die film opgezocht en gelezen en natuurlijk ook Mel Gibson’s (de producent) reactie. Je mag Amerikanen de credit wel geven. Het zijn de beste filmmakers en ze nemen je echt mee in het onbegrensde. Dit keer zal ik zeker weten met een ander gevoel kijken naar die film. Ik let eerder op de filmtechniek die gebruikt is en het geluideffect. De taal brengt je ook in een bepaalde sfeer. Te gek hoor hoe filmmakers dat kunnen.

Die tien of twaalf pagina’s liggen er. In mijn hoofd hebben ze al een bestemming in een van die boeken van me…
En nu ga ik maar door luieren. Discovery heeft een documentaire over de Tien Geboden.