Blog: Durven jezelf te zijn

NANCY ELSHOT

“Jij bent altijd lawaaierig, Als jij jouw verhaal doet, hang je altijd een hele kerstboom op! Jij bent te mans voor een vrouw.’ Deze uitspraken heb ik de laatste jaren vaker gehoord. Als verwijt of als reden waarom er een beetje afstand gecreëerd werd in een werkrelatie. Dit verwijt komt doorgaans van mannen. Uit gesprekken met andere leidinggevende vrouwen, blijkt dat ook zij dergelijke ervaringen hebben. Kunnen die mannen ons niet aan? Zijn wij inderdaad storend bezig? Roepen wij bepaalde associaties op? Vormen wij een bedreiging? Allemaal vragen, die naar mijn mening terecht zijn en ook een valide antwoord verdienen. Want, sta je niet sterk in je schoenen als carrièrevrouw, dan loop je met je ziel onder je arm, dwepend van zelfmeelij, of gefrustreerd, vermoeid, gestrest en vol sarcasme (the negative kind). Je riskeert ook nog depressiviteit; in elk geval onproductief gedrag en zoek je dringend naar energie-verhogende pillen. Zoals ik nu een verslaving begin op te bouwen aan Energie-kauwtabletten, alleen om dat overweldigend gevoel weg te drukken. Het Kruidvat is mijn mati aan het worden, man! De tabletten geven mij echter nòg meer energie en daardoor nog meer frustraties. Vermoeidheid in het kwadraat!

Maar dan wàt als je gewoon luid en druk bent? Als kind was ik altijd haantje de voorste. Mijn ouders en leerkrachten vonden mij altijd flink en ik werd daarin niet geremd. Ik wist precies wanneer ik mijn mond moest houden. Ik had een levendige fantasie, vertelde vele verhalen, mocht voorlezen en gedichten vertellen, en voordrachten doen. Nu màg ik dat ook niet meer zo vrijelijk, want anderen hebben er last van. Ik mag gewoon mezelf niet zijn!

Durven jezelf te zijn is voor velen een dilemma. Voor vrouwelijke professionals binnen de mannenwereld al helemaal. In onze samenleving wordt het topmanagement van vele organisaties vaak uitgemaakt door mannen. Zondag gaan ze braaf naar de kerk, zijn familie-gericht, bemoeien met de arme mensen van de buurt, zijn altijd ‘de beste’ van de klas geweest en  worden graag gezien in de betere, sociale kringen. Ze hebben een beperkte sociale groep vrienden, die ze graag naar de mond praten. Mannen hebben vooral geleerd de emoties te onderdrukken en macho gedrag te vertonen. Ik had ergens gelezen dat introverte mensen, desastreus kunnen zijn voor extraverte, creatieve talenten in relaties. Die combinatie met mij werkt niet altijd; het botst eerder.

Maar zijn ze werkelijk zo braaf? Moet je ze zien: overdag in hun keurig gestreken pak, in hoog gezelschap met hoogdravend taalgebruik en zwaar vakjargon, om dan in de avonduren in hun bloemetjeshemd gespot te worden op de parkeerplaats voor een apotheek. De auto heeft bijna altijd donkere ruiten, bellend naar binnen om wat Viagrapillen aangereikt te krijgen. Tolliejongens  is het woord dat wij hebben verzonnen. De volgende dag sta je oog in oog met zo een tolliejongen en heeft hij een geschrokken blik in zijn ogen. Ik ben best lang en rijzig; zo een tolliejongen raakt geïntimideerd, Hij voelt zich betrapt, onzeker door die vrouw die tegenover hem staat.

Als professional hoor je voldoende empatisch vermogen te hebben ontwikkeld. Immers, hoe wil je leiding geven aan groepen mensen met verschillende karakters. Hoe wil jij je handhaven in sociale groepen of nog kleiner, jouw gezin? Hen een veilige omgeving schenken om te excelleren? Door gebrek aan empatisch vermogen kun je onbewust, frustratie, onzekerheid en twijfel oproepen bij deze mensen, wat tot weerstand of onderhuidse tegenwerking lijdt. Helpen die energiepillen mij echt om hiermee om te gaan?

Hoe zal het voor de Transgenders zijn ? Het is al een hele uitdaging voor vrouwen, laat staan de ‘Transgenders. Als vrouwen in een mannenwereld al eeuwen in strijd zijn voor een zekere erkenning en de resultaten nog veel ruimte laat voor verbetering, dan vrees ik dat het heel lang zal duren voordat er in Suriname significante vorderingen zijn. Allereerst vanwege onze traditionele cultuurpatronen in onze plurale samenleving. Ten tweede,  waarbij sommige maatschappelijke ontwikkelingen worden geremd, vaak genoeg op basis van religieuze beginselen. Dat komt ook door onze wetgeving. Ja, sommige internationale verdragen zijn wel gesanctioneerd, maar ik denk alleen om geen rode kaart te krijgen. In onze kleine economie is de afhankelijkheid van bepaalde economisch ‘sterkere’ groepen groot. Het is nu eenmaal zo dat mannen economisch sterker staan dan vrouwen. Het is niet anders. Ik vrees dat voor Suriname op dit moment, de LGBT-groep waaronder de Transgenders, aan het begin staan van een lange, intense en vermoeiende strijd voor erkenning.

Ik kan mij nog meer afvragen, maar ik heb niet genoeg energiepillen. Ik besef dat ik eigenlijk ook maskers opheb, wanneer ik in bepaalde functies zit. Ik wil er geen afstand van doen, omdat dit is wie ik ben. Ik durf mezelf altijd te zijn. Die tolliejongens moeten het zelf maar weten.