Vandaag ben ik een mensenhater

Ik ben klaarwakker, ik pak mijn laptop. Het is 2 uur in de ochtend. Deze week  heb ik alleen maar gruwelijkheden gezien, gehoord en gelezen. Ik heb foto’s op mijn netvlies van honden die  bij het  Yulin festival in China vandaag levend in kokend water worden gedaan, met touw vastgebonden poten, net niet doodgaan zodat het vlees nog vers is, om extra seksueel genot of weet ik veel. Ik schrok me rot om bij de beelden om vervolgens in een kinderlijk gehuil over te gaan. Waarom, waarom, waarom? Waarom kan dit in de wereld waar ik in leef? Ik zoek een mechanisme om dit lijden op te vangen. Moet ik God luider aanroepen? Moet ik me op Positief denken gaan richten? Moet ik aan de Yoga, moet ik gaan sporten? Moet ik wegkijken? Headphones op? De wreedheid van mensen gaat mijn gevoel van humaniteit te boven.  Mijn geest kan dit lijden niet aan. Ik kan het niet, het is te heftig.

Deze hele week waren er alleen maar lugubere dingen die rondgingen. De moord van 9 onschuldige zwarte mensen door een manifestatie  van  het ‘witte kwaad’. Hoe moet je die 21 jarige witte jongen noemen: Een beest? De duivel? Een psychopaat? Wat gebeurt er verdorie met mensen?

Bij Combemarkt zag ik vanuit m’n auto een jonge teef met ingetrokken bil staan, omringd door 3 grote straathonden,  klaar om haar te bespringen. Een verkrachting was het volgende wat het arme teefje stond te wachten. Ik kon niks doen want mijn auto zat ingeklemd  in de auto file en de hoge wegrand gaf me geen mogelijkheid om op ze af te rijden in de hoop hen af te schrikken. Ik kon niet wegkijken, het lijkt alsof ik alleen maar dierenleed zie wanneer ik in het verkeer ben. Honden met gebroken poten, graatmager, hun tongen uit de bek, op zoek naar een beter leven. Wat is dat met Surinamers, dat ze honden achteloos puppy’s laten krijgen om hen dan te dumpen op straat?  Een vriendin van mij trof de  avond daarvoor een aangereden pup aan. Ze kwamen van een feest. Het diertje had een gat in zijn buikje en de darmen waren te zien. Ze duwde de darmpjes naar binnen in de hoop dat het wel zou helpen tot de volgende ochtend. Er bestaat geen SEH voor dieren en het was al na 10 uur ‘s avonds. De puppy leefde nog,  had nog wat met melk zacht gemaakt brood gegeten en kermde niet meer. Bij de dierenarts kreeg ie de spuit want hij zou het niet  redden. Moy sranan : ik krijg steeds meer walging bij die woorden. Harteloze beesten zijn het geworden! Waar is het verantwoordelijkheidsgevoel van mensen? Een paar idioten schelden op honden dat ze vuilniszakken opentrekken en een gevaar vormen op de weg, maar zeg mij wíe heeft ze daar gedumpt! Ik geef eten aan een paar straathonden hier in de buurt en 1 daarvan is als ‘wachter’ door de eigenaar ingezet bij een huis in de aanbouw. Ik had de hond sinds november vorig jaar ontdekt. Je kon zijn ribben toen tellen. Vanaf december breng ik eten voor hem in de middaguren. Ooit had ik het geluk de bouwvakkers te spreken die bevestigden datyULIN2015 SO SAD de eigenaar de hond daar had achtergelaten om op het huis te passen. Stel je voor! Intussen geef ik nu 2 keer in de week eten aan hem en nog andere honden die in de buurt zwerven. Ik heb niet altijd het geld om hondenvoer te kopen of de tijd om voor hen te gaan koken. Mensen laten de straathonden gewoon los en gaan er vanuit dat straathonden weten over te steken. Als leeghoofden en met glimlachende gezichten kijken ze toe hoe honden oversteken: ‘ach, sranan dagu en kot’ abra gewóón,  no span, ze zijn knap. Terwijl 100 meter verderop een poes in staat van ontbinding en in foetushouding ligt op het asfalt. Bah ‘Openbaar Groen komt de kadavers wel opruimen.’ Altijd maar verantwoordelijkheid van ons afschuiven. Zo leven we met onszelf en onze omgeving. Straathonden weten wel altijd te overleven : het is niet waar! Een dier dat honger heeft gaat zijn reukorgaan achterna op zoek naar voedsel zonder de gevaren van open blikjes, graten, verroest materiaal te beseffen en al de dingen die mensen even achteloos in de vuilnisbak gooien. Het gaat af op de stank van bedorven afval: het is geen voeding wat straathonden aantreffen maar àfval! Maar wanneer het een merkhond (lees rashond) is, doet men alle moeite om de beste verzorging te geven. Belachelijk dat men deze zelfde merkhonden de hele dag aan een vaak te korte ketting laat, en het dan ooknog erg vindt wanneer de hond wegloopt. Idioten. Men laat honden halen die niet eens kunnen aarden in het tropenklimaat, maar nee, ze zien er zo schattig uit, en het geeft ‘status’ dus dan maar halen. Bah, ik walg echt van het gedrag van Surinamers als het om huisdieren gaat. Men laat álles over een handjevol mensen die zich inzetten voor dierwelzijn. Nee, het zal nooit goed met ons gaan omdat we te veel op onszelf gericht zijn; we gaan niet goed om met de andere schepsels van de natuur. Surinaamse honden zijn toch ook een goed leven waard en ook geschenken van God?

RIP aan alle honden van het zogenaamde Yulin festival in China. Ik kon alleen maar petities online tekenen en tranen laten. Verder niks. Ook RIP aan honden die hun dood hier in Suriname vinden aan onverantwoordelijke burgers die hen maar blijven dumpen. Vandaag ben ik een mensenhater.

 

R.SAN

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *