Simpele dingen; feedback geven Hoe we elkaars leven makkelijker kunnen maken

Ik heb weleens gehoord dat ik ‘Hollandse manieren’ heb. Ik kan mij ontzettend kwaad maken om laconiek gedrag. Er zijn weinig Surinamers die efficient omgaan met hun eigen tijd en de jouwe. Simpele dingen als feedback geven in de vorm van een bevestiging via een mail of telefoontje. Het gaat zo traag allemaal. Je moet achter veel zelf aan, anders krijg je niks gedaan. Wat velen niet beseffen is dat je achter raakt op je eigen evolutie. Ja, ik ben bereid het te dramatiseren; die no-span attitude werkt overal door en het houdt ons op en de ontwikkeling achter.
In negen van de tien gevallen ben ik altijd op tijd wanneer ik een afspraak heb. In negen van de tien gevallen mail ik meteen terug als men antwoord van mij verwacht. Ik neem mijn telefoon, stuur een bevestiging en laat altijd wel iets van mij horen. Neem nou het voorbeeld van de ‘handyman’ die mijn keukenkast moest repareren. Je maakt afspraken, je vraagt een offerte. Ja ik stuur het via de app. De app kwam maar niet. Ik moest weten hoeveel geld ik moest reserveren. Ik belde; er werd niet opgenomen. Ik belde een tweede keer, er werd opgenomen. Ja, heeft u de app niet ontvangen? Nee, oh, sorry, ik had niet op send gedrukt. Dan zijn er al twee dagen voorbij. Nu ga je akkoord met het bedrag. Er wordt een afspraak gemaakt; ik kom na 4 uur. Dat zijn van die vage afspraken. Dat woord -na 4 uur- werd half 6 in de middag. Ik vond het te laat, belde dus en vroeg hey meneer hoe laat ben je hier. ‘Oh, ik ben nog bezig met een andere klus; ik kom tegen 7.’ Veel keus heb je niet, dus blijven wachten. Het werd half 8, en niet dat er werd gewerkt hoor. Half 8 kwam dat telefoontje binnen; nee het lukt vandaag niet meer. Dan zucht je en ben je ergens opgelucht, want je wil vooral niet in de late avonduren alleen in huis zitten met een vreemde man. Er gebeuren van die bizarre dingen in ons ‘mooi’ landje. En ik ben niet graag in de krant…

Zo gaat dat constant; als het niet de leveranciers zijn, dan zijn het wel je clienten die niks van zich laten horen. Zelfs vrienden die je een ‘favor’ doen. Zo heb ik een knallende ruzie gehad met een vriend die weigerde telefonisch te communiceren. Het was een vrij ernstige deal [om het maar zo te zeggen], maar door het slechte communiceren ging het helemaal mis. Uiteindelijk is het geëindigd in een no-deal met een grimmige mail van mijn kant. Alle verwachtingen ten spijt. Tijdverlies is het enige wat je wint. Je wil mij vooral niet kwaad op de mail hebben; ik verscheur je. Ik kies daarom altijd voor confrontatie omdat je dan de emoties in elkaars ogen ziet of hoort. Mailen is eigenlijk het slechtste communicatiemiddel bij onduidelijkheid. Bij mijn lessen geef ik graag ook persoonlijke feedback zodat men niet schrikt van al die rode wolkjes bij het gebruik van de redactiefunctie.
Communiceren via WhatsApp is ook een ellendig ding. Doe vooral géén zaken via WhatsApp. Afspraken maken en bevestigen voila, maar geen hele correspondenties, want geloof mij, het is funest voor de zakelijkheid.

Nu het WK is, kun je zelf al invullen wat dat betekent; achterstand en uitstel op alle niveaus. Zelfs ‘The Talk’ is vandaag verschoven naar 6 pm in plaats van de gebruikelijke half 5. Want Wayne moet naar voetbal kijken…
Ik kan niet conformeren aan laks en laconiek gedrag hoor. Nooit. Wat dat betreft ben ik geen typische Surinamer. Ik weet dat het ergeren mijn gezondheid geen goed doet. Zeker gezien je nu moet bijbetalen naast je ziekteverzekering.
In elk geval haal ik diep adem in en tel ik niet tot tien maar tot honderd voordat ik ontplof.
Triviaal, vergeef me. Ik ga maar verder rommelen.