Rituelen

Waar zijn alle bakru’s gebleven? Waar zijn die kwelgeesten. Vroeger geloofde men in Suriname in bakru’s, dat die onheil brachten over je familie en alles wat je ondernam. Iemand kan ook een bakru voor je sturen, om alles wat je onderneemt te laten mislukken. Ik vernam dat je vroeger ze ook kon zien. Mmm…ik zou zo een bakru nooit willen ontmoeten hoor….hoewel….soms twijfel ik of ze alleen maar kort zijn. Eind van het jaar wordt speciaal knallend vuurwerk geschoten om al die boze geesten te verdrijven. Blijkbaar zijn ze zoo geschrokken dat ze bij voorbaat wegblijven. Het knallen begint meestal begin december. Vreemd genoeg heb ik nog weinig vuurwerk gehoord. Ik kruip altijd samen met de honden weg, want mijn oren kunnen het lawaaigeweld niet aan. En de hele contradictie van het verhaal is dat ik wel op 31 december graag in de binnenstad wil zijn om alle kruid op te snuifen en tussen de mensenmassa te lopen in de Domineestraat, om dan fobisch te worden, en om eigenlijk alleen maar mooie foto’s te schieten van de overblijfselen van de knallers.
Ik heb me voorgenomen om flink te gaan schrijven deze kerst en RUSTIG te zijn. Ik ga lekker op het terras zitten en genieten van het genieten. Mijn leven of het afgelopen jaar overdenken, evalueren en goede voornemens noteren. Mensen zijn toch gehecht aan rituelen, waar ook ter wereld, en hoe klein of gek ook. Toen ik op het eiland Curaçao woonde miste ik al die rituelen, die familiefeestjes, eigenlijk meer eetfeestjes dan wat anders. Ik had in een eerdere blog gezegd dat ik een pomverbod op mezelf had, maar dat ik het termijn ga vervroegen, want de uitnodigingen voor kerstdiners beginnen weer te komen. Heerlijk.
Ik mag dit jaar niet vergeten een wasi te nemen. Lekker kruidenbadje om mijn geest een boost te geven. 2008 was een tof, maar alleszins de moeite waard.
Fijne feestdagen en een veilige jaarwisseling!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *