Ouder of wijzer?

Deze week ben ik 38 geworden. Het klinkt zoveel he, maar ik weet dat velen mij jonger schatten dan ik er uit zie. Jajaj. Je zou het niet geloven dat ik een straatmadrijn was. Ik was de hele week uit. Een partyanimal van de hoogste graad. Ik behoorde samen met een stel vriendinnen en vrienden van mij tot stamgasten van Touche, Small Talk, Chiraz, Sherezade toen nog aan de Gravenstraat, Rumors en Zanzibar.
We zijn nu ouder, wijzer, ronder (ahum), horen minder goed (dankzij de luide boxen in de disco’s), hebben bloeddruk en behoren tot de volwassengroep bij de burgerlijke stand. Tieners zeggen ‘U’ tegen me en oudere mannen noemen me ‘meisje’ (om wellicht het gevoel te geven dat ik nog in trek ben).
Mijn leven heeft zich vereenvoudigd van haast elke avond stappen en bij zonsopkomst thuis komen tot goede boeken lezen, rapporten schrijven in het weekend, vroeg naar bed gaan en interessante discussies houden. Althans, proberen interessant over te komen en af en toe babies maken…
Het leven van mijn leeftijdgenoten met kinderen en dus gezin ziet er ongetwijfeld anders uit. De hele dag vragen beantwoorden, kleren vouwen, kinderfeesten aflopen, een gedwongen cursus in taal en rekenen die ongeveer 10 jaar duurt en je elke dag afvragen wat je gaat koken voor het gezin. Je kan je gezin immers geen junkfood geven elke dag.
Ik heb nooit gedacht over hoe het zou zijn als ik 38 was. Geen tijd voor gehad.
Het leuke is toch het wijzer worden. Je weet gewoon meer. Omdat ik meer veel boeken heb gelezen en nog veel lees (weliswaar met een bril die ik van een afstand moet houden wil ik goed zien). Kleine gekke dingen ga je waarderen. De vogels die fluiten ‘ s morgens. De dienstvrouw die vol geduld je huis schoonveegt en wel alleen omdat je je dat kan permitteren…
Het verhaal dat vrouwen niet ouder willen worden of niets van hun leeftijd willen weten zul je bij mij niet horen. Ik vind het een voorrecht elk jaar ouder te worden en zelf beslissingen te nemen. Anderen krijgen niet eens de kans om ouder te worden…dus waarom zou ik klagen om een maat die groter is, cellulitisbenen, grijze haren, ingezakte buiken en al dat soort vrouwenissues. Eigenlijk moeten we dus alleen maar dankbaar zijn. Gezondheid, je omringen door een paar dierbare mensen, doen waar je zin in hebt is het belangrijkste denk ik zo.
Aya, er komen ook wijzere woorden uit je mond…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *