Op zoek naar identiteit

Op 28 juni onlangs realiseerde ik me pas dat ik me helemaal niet meer heb beziggehouden met de viering van Ketikoti. Ik denk dat ik het een plek heb gegeven, wat niet betekent dat ik alles ben vergeten en niet meer geconfronteerd word met dergelijke kwesties. Integendeel maak ik dingen mee in het heden die hun oorsprong hebben in de manier waarover men denkt over zwarte mensen, (de)kolonisatie, racisme en wat al meer. Het is echter een onderhuidse, stilzwijgende strijd die ik met mezelf en met de dingen die mij overkomen, voer. Geen nood, het draagt bij aan de vorming van wie ik ben. Zie je, daar gaan we weer. Wie ben ik? In elk geval, als je zin heb om te feesten, doe dat vooral. Onze vrijheid te leven als mens is 151 jaar teruggegeven. Ga het vieren!Ik pluk de tekst van vorig jaar nog even bij. Dat standpunt blijft voorlopig nog. Wie weet, wanneer mijn identiteit daar is, is het anders…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *