Fort Zeelandia

zal ik nog tintelen
bij eerste keren
dat ik je betrad
bang voor
je geesten die
in je muren verschuilen
je muren huilen
nog steeds bloed
zal ik nog kippenvel krijgen
ook wanneer jij
door wit lak gaat
je gaten gedicht zijn
je contouren
niet meer staan
niets meer zeggen
aan morgen
en overmorgen
zal ik misschien
bevrijd zijn
van geketende beelden
krijsende spoken
in de donkerste
nachten zonder maneschijn
wanneer ik langsrij
en misschien nooit meer
langskom
en jij er niet meer staat
in eigenlijke plamuur
zal ik vrij zijn
van je geschiedenis?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *