Weer beginnen

Een van de ochtenden droomde ik dat ik niet kon ademen. Ik worstelde letterlijk door mijn lippen open te houden om wat lucht binnen te krijgen en niet te stikken. Het was een bizar gevoel. Ik denk niet dat die droom lang duurde want het volgende moment waren mijn ogen open en realiseerde ik mij dat het een droom was. Phew. Ik had een zere keel, oren die jeukten en gezwollen enkels en vingers. De griep had zich aangekondigd. Gelukkig niet het oogvirus, want menig kantoor is leeg om die redenen: driekwart van het land zit thuis met knalrode ogen en is verwoed op zoek naar oogdruppels of konsakawiri, een onkruid dat op elk erf groeit en die rode ogen enigszins bedaart.
Ik ben onlangs verhuisd na bijna 7 jaar. Dat is echt lang voor mijn doen, omdat ik daarvoor best wel frequenter verhuisde. De verandering is goed, ookal gaat het gepaard met het achter handymannen aanzitten, sjouwers betalen, al die zwarte vuilniszakken en dozen. Ik vergat een afspraak die al maanden terug was gemaakt. Het telefoontje, een kwartier voor de les zou beginnen liet mij bijna een hartstilstand krijgen. Ik racete door het huis en op de weg om op de drukke kwattaweg achter een vuilniswagen te rijden. Ik was een kwartier te laat. Het werd mij gelukkig vergeven. Mijn agenda vond ik 2 weken later, samen met de pennen en mijn woordenboek.
Ik schrok ook van de materie die ik in die jaren heb verzameld. Jeetje, zoveel, zoveel. Gelukkig kon ik veel bruikbaars wegdoen aan vrienden die er wat aan hebben. Binnenkort start ik met de boeken. Oh, dat is het meest pijnlijke, maar het zal moeten gebeuren. Het toeval wilde dat het abonnement van mijn website zou vervallen. Ik heb dus een goedkoper abonnement en hosting elders. Vandaar dus deze nieuwe website of ander adres. En ik gooide de noodkreet op Facebook om mij daarin te assisteren, de website overzetten enz. Theo Boomsma (een groot ICT-mens), die al jaren een goede vriend is en gewoon niet weet dat ik schrijver ben of nooit iets van mij gelezen, hielp heel spontaan daarbij. In elk geval krijgt hij een exemplaar van mij en owee als ie het boek niet leest.
Ik heb mij voorgenomen om vaker te schrijven. Daar leent de nieuwe plek waar ik zit, met een uitzicht op een groot bos met vogels en palmbomen zich uitstekend voor. Het gaat wel gebeuren voel ik.
Enfin, ik ga in het weekend op zoek naar nog wat dingetjes op de site zodat die er mooier en beter uitziet. En uiteraard de ‘Follow’ knop.
Fijn weekend!

Ruth San

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *