Zachte ochtendgeluiden in de vakantie

Vanmorgen liet ik mij wekken door mijn gehoorzintuig. Het eerste wat ik hoorde was het gepiep van de afstandsbediening om de airco uit te doen. Het was te koud. De motor bromde enkele minuten nog na voor die uitging. Ik zwaaide de deur open voor wat verse lucht en liet een paar muskieten toe. In het vorig huis waar ik woonde werd ik elke ochtend om vijf uur wakker gekwetterd door vogels. Ze waren heel dichtbij. Nu moet ik mijn oren inspannen en hoor ik ze in de verte, dwars door het dikke beton. Het geluid van de vogels heeft plaatsgemaakt voor schrapende kelen van buren en mijn puppie die zich languit wakker rekt. Bij elk geluid dat ik maak gaan zijn oren op en neer of gaan zijn grote ogen even open om te piepen. Honden horen tig keer beter dan mensen. Nee, ik ga me geen voorstelling maken van wat mijn hondje aan geluiden hoort. Het is overduidelijk dat hij soms teveel hoort zoals wanneer hij nerveus bij me kruipt als er teveel mensen praten. We waren op Republiek laatst en een hele stoot jonge kinderen van nichten spraken door elkaar, stampten met hun voeten op de houten vloer bij het huis van de Waterleiding, lachten en kwamen met babygeluiden hem aaien. Als ik een kangoeroe was geweest was Yuri zeker in m’n buidel gekropen.
Intussen zoemt de ijskast 24 uur samen met de UPS waar de laptop is aangesloten. Met trage gang sleep ik mezelf op mijn slippers richting washok. De wasautomaat spuugt het water uit de kraan zodat de was kan beginnen. De radio gaat aan, op ABC voor de morning radio, want op Apintie Radio is ie mij te lawaaiig. Mijn eerste pings komen binnen: “Kan je dit voor me doen, maar wel binnen tien minuten.”
Mijn laptop piept aan, de mails stromen binnen en geven ‘finished’ geluidjes wanneer de laatste is geweest. Met nog slaap in de ogen en de nachtgeur in mijn lijf vul ik een kopje water, voor de microwave: koffie. Weer een piep. Ik roer en slik. Oja, mijn hond moet ook drinken en eten. Ik gris in de zak met brokjes, de kraan gaat weer open. Niet te veel, hij eet de brokjes graag knapperig. Dan neem ik plaats achter mijn laptop, de stoel piept onder mijn gewicht.
Al zittend doe ik mijn ramen open van mijn werkkamer en vraag me af wat de dag nog zal brengen aan geluiden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *