Uitspraken

Ik val erg over woorden, of ze nu uitgesproken of geschreven worden. De manier waarop mensen praten of de manier waarop ze schrijven. In Facebook en Twitter wordt je gedwongen om een correcte zin te vormen. Althans, ik voel me wel gedwongen om me binnen het gegeven aantal letters een bericht te plaatsen. Ik amuseer me dan ook ontzettend als er berichten zijn die je aan het denken zetten. Een van mijn studenten heeft een mini-essay op de studentenblog geplaatst “Verslaving of Noodzaak”. Het is een tekst over het gebruik van Sociale Media en de Black Berry. Ik vond het een aardige vondst dat ze gebruikers op Facebook in 4 categorieën plaatste. Ik vond het origineel. Er zijn zoveel analyses al over het werkelijke sociale of psychologisch maatschappelijk effect bij het gebruik van Sociale media en ik wilde bij mijn essaylessen van de studenten een eigen blik, een eigen visie lezen. Het is haar aardig gelukt. En de andere studenten ook. Om terug te komen op Facebook…
Je komt van die hele originele prikbordberichten tegen en sommige zijn ronduit saai of  nikszeggend waar je met je ogen heel snel overheen vliegt. En omdat iedereen toch wil opvallen, doet men zn uiterste best om een zin te schrijven die aanslaat. Bij een verhaal schrijven, elke tekst eigenlijk, waarvan je wil dat die gelezen wordt, heb je pakkende zinnen nodig. Zinnen die blijven hangen bij de lezer.


‎”Most of these award shows are a form of public celebrity masturbation.” – Terry MacMillan (writer) on the Grammy’s” 


Dat vind ik nou een heerlijke uitspraak waar ik lekker bij ging gniffelen en een die ik niet gauw zal vergeten. En dat moet je nu doen als je schrijft, origineel zijn. Cliché-uitspraken of zinnen worden gauw vergeten. En het verbaasde me niet dat ik een dag of een paar uren later het woord ‘Masturbation’ zag op een ander prikbord, met een soortgelijke strekking. Zelfverheerlijking was de boodschap. ‘Decadentie en zelfverheerlijking.’ Dat geldt uiteraard ook voor ons hier in Suriname. Eugene Gessel, de politiek analist gebruikt dat soort dure woorden wel eens als hij wordt geïnterviewd bij ABC radio. Tegelijkertijd vraag ik me af of hij zijn doel/doelgroep niet voorbij schiet. Enfin, soms zijn het aardige invallen, soms begrijp ik er niks van. Ik behoor ook maar tot het gewone volk met een matig denkvermogen…
Ik heb eentje waar ik deze blog mee beëindig. (Ik heb sinds 2 weken een puppy) Like to hear it? Here it goes…


‘They say men are like dogs. So, I got me a dog. Maybe I’ll understand men now.”



Ik deed die uitspraak toen ik Henry Carbiere ontmoette en hem mijn hondje ging wijzen. 
Hij kon er niet om lachen. En Yuri, zo heet mijn hondje, is een mannetje. Wellicht is deze zin ooit al gezegd of geschreven. Dus zo origineel zal ik niet zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *