Op zoek naar mijn kerstgevoel

Ik zoek nog naar mijn kerstgevoel. Mijn klok wijst 00:48. Het is al Kerstdag. Misschien ligt het aan de zware regenval van gisteren, dat ik het nog niet kan vinden. Misschien ligt het aan de spijt die ik heb omdat ik de hond vandaag niet kon voeden die is achtergelaten door zijn vorige huiseigenaren. De straten waren onder water en doorrijden zou riskant zijn. Een graatmagere hond, die intussen de kleur van mijn auto herkent en de zak hondeneten uit mijn hand bijt. Morgenochtend zal ik hem te eten geven wanneer alle water is weggetrokken. De kerstpakketten die ik heb gekregen met wijn, hartige snacks en kerstbrood brengen ook dat kerstgevoel niet. Wat is dat eigenlijk, een kerstgevoel? Leg mij eens uit, waar vind ik dat kerstgevoel? In digitale wenskaarten, in plastic kerstbomen met namaak sneeuw, kerstkortingen, in de kerstliedjes en jingles over de radio?2014-12-17 13.20.33
Een goede vriendin is 3 weken terug begraven. Ik vond mezelf onvoorbereid achter een kansel mijn afscheidsbrief aan het voorlezen. Herinningen van kerst vorig jaar komen op. Wat-als-vragen ook. Ik denk aan mijn moeder, mijn grootmoeder, mijn oom; allen die zijn overleden deze periode, of jarig waren. Ik kan niet in de kerstsfeer komen, ook al zie ik honderden mensen op tv verklaren dat er vrede in hun hart is. Is dat een synthetische vreugde? Of is het echt, echt? Ik geloof er eerlijk gezegd weinig van, zeker wanneer een of andere idioot om half 7(!) zaterdagochtend van dat keiharde knallende vuurwerk schiet. Alle honden plus ik overstuur. Ik kan er niet in komen wanneer een buurjongen, vuurwerk bindt aan de staart van een puppy, onder het mom van spelen. Ik word langzaam gek van de wreedheid van Surinamers en vooral ouders die toekijken. Ik kan er niet in komen, dat kerstgevoel, wanneer ik benzine ga tanken, om uren in files te rijden om van plek A naar plek B te gaan en dat normaliter tien minuten duurt. Ik vind het aardig, dat men geld inzamelt voor de sociaal zwakkeren, of laten we het zeggen, voor de armen, de zwervers, maar bijzonder vind ik het niet. In alle andere gevallen gaan de ramen snel omhoog wanneer diezelfde vuile handen staan te bedelen op hoeken van straten. Waarom wacht men speciaal op kerst om geld in te zamelen en empathie te tonen voor de arme mens. Het is toch niet alleen tijdens kerst dat ze honger hebben? De overheid schenkt waterleiding als kerstcadeau kopt een krantenartikel. Wow, omdat het kerst is? Ok…
Ik zoek inspiratie in de woorden van de dominees op tv waarvan een live uit Amsterdam, de ander in een kerk hier. Het enige wat ik heb onthouden is dat het woord Kerst overal voorkomt deze periode; kerstbrood, kerststol, kerstman, kerstmis, kerstballen, kerstkindje, kerstdiner, kerstboom…En oja, hij had het over geld…Hij vergat te vermelden dat je bij de collecte ook geld nodig hebt. Al die ‘kerstwoorden’ raken mij nog niet.

Wat mij wel heeft geraakt zijn de dankbare blikken van de straathonden, vrienden die mij van proviand hebben voorzien toen ik Chicungunya had en niet uit bed kon, of gewoon een belletje gaven van hey, zijn die pijnen al weg? De dankjewel van een oude vrouw die ik hielp met oversteken, de grote voordeelpot vitamine C die ik kreeg uit Nederland. Misschien moet ik mijn kerstgevoel daar zoeken; in een andere maand; onwillekeurig. Want wachten tot december duurt mij te lang.
Ik ga maar weer mijmeren over mijn kerstgevoel.

1:33

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *