Ogri Ay

Vrolijk stap ik het gebouw van de opticien binnen, waar ik al langer dan 20 jaar binnenstap voor mijn ‘oogzaken’. Sinds een maand of twee terug kijk ik met ‘bifocale’ ogen, of laat me het anders zeggen, kijk ik ‘multifocaal’. Het is werkelijk een verademing om kleine teksten niet op 5 centimeter van je pupil te houden…want dat was het beeld de laatste tijd, wanneer je me iets zag lezen. Mijn mobieltje was dan helemaal in mijn neus, omdat ik niet goed kon zien. Je wilt er niet aan geloven dat je ouder wordt; je ogen dus ook. De grijze haren kun je gemakkelijk vergeten door een kleurtje of zo eroverheen te doen. Met je ogen is het wat anders. Toen ik moest gaan om ze na te laten zien, heb ik dus(na het resultaat) meteen voor dat multifocale gekozen. Een aardige jongedame hielp me. Intussen raak je ook gewend eraan dat jonge mensen je met ‘mevrouw’ aanspreken. Dat vind je dan fijn.
Ik had een modern montuur uitgekozen, maar zou een maand moeten wachten totdat de glazen er waren. Ze moesten in Nederland worden besteld; je weet wel, vanwege de sterkte. Dat wachten onderga je met alle geduld: als je maar goed kan zien, goed kan lezen! Ik heb, vanaf mijn nieuwe bril op mijn neus is, voor het eerst zoveel complimenten gekregen. ‘Leuk montuur Ruth, het staat je goed!,’ en dat soort aardigheden. Ik ben weer lekker gaan lezen op mijn iPad en zo.

Enfin, ik stap dus enthousiast naar binnen, omdat ik toevallig in de buurt moest zijn. Ik vond namelijk dat de bril een beetje van mijn neus afgleed wanneer ik (op het heetst van de dag)begon te zweten. Ik word begroet door de aardige dames. ‘Ik heb u bijna niet herkend, mevrouw San A Jong!’ Nou ja, dacht ik; je weet, dan klinken ze net de stem die uit de Tom Tom spreekt. Ik weet het, je moet de clientèle verwelkomen. Dus ik leg uit dat mijn brillenstelen een beetje gesteld moeten worden. Dat aardige meisje neemt mijn bril en begint hem aan een apparaat te ’verwarmen’. We kletsen vrolijk verder over ditjes en datjes. Ze is klaar, veegt mijn glazen schoon, komt terug en zegt: ‘Mevrouw San A Jong, hoe heeft u zoveel krassen op uw brillenglazen?’

‘Pardon?,’ zeg ik. Mijn bril was vettig vanwege mijn vettige neus, door die brandende zon van de ochtend… maar krassen!Toen ik mijn bril van dichtbij bekeek, zag ik glas dat was gebarsten, een soort mozaïek: beide glazen! Ik werd bleek en zei: ‘Wat is dit? Komt dit door de hitte?’ De jongedame begon me voor te houden dat ze de bril zo had ontvangen. Wel, kijk no, je hebt de verkeerde persoon voor je, als je denkt mij voor de gek te houden.’Dametje’, zeg ik’ je hebt een probleem hoor, want je maakt mij nu een leugenaar. Kijk naar de structuur van die krassen geirriteerd illbyRSAJaan beide glazen. Je gaat me toch niet vertellen dat IK dat heb gedaan? Ik heb mijn bril niet zo afgegeven hoor!’
Mijn bloed begon langzaam te koken en mijn van-Chinese- afkomst- ogen werden nog kleiner!’ Dame, je gaat me niet zeggen dat dit mijn schuld is! Kijk maar goed. Je gaat me niet ervan beschuldigen dat ik met een gekraste bril hierbinnen ben gestapt. Geen enkel brillendoekje doet dit! 3500 SRD heb ik betaald, net 1 maand geleden en dan wil je mij een leugenaar noemen!” Ze wees met haar vinger naar haar mond alsof ik minder luid moest gaan praten. Ik zei: ‘ Nee, nee , dit gaat niet gebeuren vandaag! Je gaat de klant niet voor iets laten opdraaien wat door jouw onvoorzichtigheid is gebeurd!’ Ik stond te trappelen en te tikken en even schoot de gedachte door mijn hoofd om haar een flinke kofu te geven, als ze nog 1 keer zou beweren dat ik de bril zo had gebracht. Ze ging even naar het hokje om wellicht haar meerdere te spreken en kwam terug om te vertellen dat ze nieuwe glazen zouden halen. Ik: ‘O, dat is heel fijn, maar geef mij maar een bon waar dat op staat, want wanneer ik over een maand hier sta, moet niemand me komen zeggen dat hij niet weet waar ik over praat. Zo!’ Ze kwam terug met een beteuterd gezcht en ik kreeg mijn briefje waar keurig de nieuwe bestelling op stond, met een 0- saldo. Ben je helemaal gek geworden dacht ik. Vanaf mijn 18e doe ik zaken met dit bedrijf.Ik denk niet dat je mij zo gaat afschepen!
Ik heb geen reservebril, tja, een bril die je bijna 2000 US heeft gekost (inclusief montuur): daar heb je niet gemakkelijk een reserve van. Ik was dus genoodzaakt om lenzen te kopen. ‘Nou ja, eigenlijk hadden ze me die lenzen gratis moeten geven!’

Dus nu kijkt mijn ‘multifocale ‘oog heel moeilijk. Het lijkt alsof ik een vuiltje in mijn oog heb. Ik moet steeds met mijn rechteroog kijken, wil ik scherp zien.

‘Ogri ay’ grapte ze. Ik keek haar aan met een geïrriteerde blik en dacht: Meisje, houd je mond maar voor ik je een klap op je smoel geef en tamtam hier maak en ervoor zorg dat je ontslag krijgt. Stel je voor, als ik een suffe cliënt was, zat ik nu met de gebakken peren. Balen!

Intussen…2 dagen verder

Ik heb gebeld om mijn beklag te doen bij het Management; niet om het meisje haar job te laten verliezen, maar vooral om aan te geven dat het gewoon is om een fout te maken, maar daar eerlijk over te zijn. De verontschuldigingen zijn aangeboden. Ik heb een leesbril ontvangen zodat ik toch nog kan lezen op mijn pc. Uiteraard met de lenzen in. Ik was ook vergeten dat ik geen lenzenvloeistof had, dus die is inmiddels ook aangeschaft. Nou, dan zijn we zoet voor een maand.

Laten we hopen dat September snel gaat!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *