Ik doe net mijn tv aan en zie een film die gaat over slavernij en ik denk, genoeg hiermee. Laten witte mensen nu gaan kijken naar die films of die boeken lezen. Dat was de letterlijke gedachte. Dat leed dat je elke keer weer overkomt door al die verhalen kan ik niet altijd hebben. Het is steeds zo pijnlijk allemaal en ik weet dat het goed is om naar pijn te kijken, want dan geef je het een plek. Mijn geest is echt moe van de pijn en zeker omdat er zoveel mis is in de wereld, in Suriname, in de manier waarop wij met elkaar omgaan als zwarte mensen, als Surinamers. Die achterklap, die hebzucht, die grote verschillend en die discriminatie van onszelf [en dan nog die -ish- van Bouterse]. ffffrrrr a san e weri mi yeye. Ik ben eerder in een gedeprimeerde stemming rond en op 1 juli. En natuurlijk moeten we blij zijn, want onze voorouders waren vrij etc maar wat voor betekenis heeft dat in de dagelijkse beleving van het nu. En ik heb er al jaren over nagedacht hoor dus eigenlijk is dit clichepraat, maar 1 ding neem ik wel mee in mijn leven en dat is dat ik vrij ben in mijn hoofd om te denken wat ik wil, wanneer ik wil. Niemand kan mij dat ontnemen, ook al zitten de klemmen vast aan systemen van wetten, cultuurdingen, tradities en wat al meer. Als je weet wat je geschiedenis is kun je richting geven aan de jouwe.
Denk gewoon een beetje verder dan je is geleerd. Heb echt een eigen stem, een eigen visie. Lekker eigenwijs zijn en je leven ten volle leven zoals JIJ dat zelf wil. We zien toch dagelijks hoe relatief en kort het is? Onze voorouders hebben genoeg doorstaan en allemaal voor òns. Geen disrespect naar vrouwen, naar kinderen, onderdrukten, zieken etc. Elkaar niet uitbuiten, misleiden of benijden, veroordelen. Gooi die arrogantie overboord, dat ego en egoïstisch ding, weg ermee. Kijk in de spiegel vandaag. Doe je eigen ding, leef je leven en beleef het in alle vrijheid. Het leven is écht stukken aangenamer als mensen in harmonie met elkaar leven. A no so?
Is goed ik stop met mijn gel..l en ga gezellige dingen doen vandaag: werken! (een essaytraining voorbereiden voor 30 jonge mensen…ik ga ze zwepen!).
Eerst even zuchten.
Ik wilde niet stoppen met lezen.
Ik ben benieuwd naar welk lied u luisterde tijdens het schrijven hahah