Geniaal! Ongekend geniaal! VOORBIJ DE CREATIVITEIT! Dat waren de eerste woorden die constant door mijn hoofd schoten toen ik gisteravond met een paar vrienden keek naar Black Panther. Ik moet mijn eerste gevoel wegschrijven; het is zondag, het regent, het is net zeven uur geweest maar mijn kop is gevuld met de grootste perfectie van de film, die ik wellicht in deze eeuw zal meemaken. Het verhaalidee, het concept van een zwarte beschaving, een gendergelijk land, het metaal, VIBRANIUM (WAT EEN GENIALE VONDST) dat net als in de echte wereld mensen tot moordenaars en monsters maakt door hebzucht, cultuurelementen die van het zwarte bestaan zijn geput en in het land Wakanda bestaan. Het is werkelijk beyond the creativity. Door Vibranium is Wakanda technologisch gezien een van de meest geavanceerde landen in de wereld. En dan de creatie van wapens gemaakt van dat metaal. Ja, vul maar aan. Dat moet de mens hebben. Een koninkrijk in Wakanda, de kroonopvolger moet het land beschermen van al die hebzucht.
Ik zal de plot en verhaallijn niet beschrijven hier, omdat het al gedaan is door velen. Maar echt, iedereen moet deze film zien. While you are still alive! Deze film overtreft echt alle creativiteit, overstijgt racisme, overstijgt techniek en alle ideeën en dogma’s over hoe de wereld in elkaar zou moeten zijn. IK WIL NAAR WAKANDA VERHUIZEN. Er is geen sprake meer van Utopie. Black Panther is een denkwijze. Maar fictie is toch het bestaan in ons hoofd en dat is toch ook realiteit? Of een natuurlijk element. Duizendmaal waw. Twee van mijn vrienden konden niet uit hun stoel opstaan aan het eind. Het moest nog allemaal bezinken.
De regisseur Ryan Coogler is gewoon een genie. Black excellence heet dat. Ik moet eerlijk zijn dat ik bij het kijken mij helemaal niet focuste op dat zwart element. Misschien omdat ik zelf zwart ben, en zwarte mensen altijd al intelligent, geniaal, knap, mooi etc vind. Ik heb weleens vaker de uitspraak gedaan dat niet de witte mens voor mij definieert wat ik excellence vind. Snap je? Ik zoek woorden om dit gevoel uit te drukken. Want vaak ontlenen wij ons succes aan de goedkeuring van de witte mens. En niet alleen zwarte mensen, ook de rode, de gele en de bruine. Ja toch? Dat rassending heeft ons bestaan zo ‘gekleurd’, dat we nog te weinig in staat zijn onszelf te waarderen om wie we zijn etc. In elk geval, het is een hele omslag in het denken waneer je de film hebt gezien, en ik houd daarvan.
VOORBIJ RACISME zeg ik nu hardop. Die Wakanda-perceptie is voorbij het zwarte ras. En nu pas, nu ik tik plaats ik dat zwarte perspectief tegenover de rest. Nu kan ik de recensies en reacties begrijpen of lezen van al die landen. Nu pas begrijp ik de hype. Wat dat betreft, vind ik dat zwarte Surinamers en met name de Marrons een stukje vóór zijn op de Amerikanen wat cultuurbehoud en beleving betreft. Of de Diaspora nazaten. De zwarte amerikaan, en laat me het zeggen zoals ik dat ervaar hoor, is wat mij betreft, een groep die de Afrikaanse Heritage het minst tot uitdrukking brengt in zijn cultuur anno 2018 en daarvoor. Het is allemaal weggeslagen ja, 400 jaar lang enz, maar als wij kijken naar de Caribische en Zuidamerikaanse landen, dan zijn de Afrikaanse sporen van cultuur, van taal, van voeding en traditie echt wel gebleven. Dus daarom zeg ik nogmaals, naar mijn beleving zijn we hier verder op die evolutie van het zwartbewustzijn. Máng, EN NU hoop ik dat jullie begrijpen wat ik wil zeggen, want het is moeilijk om de woorden te vinden. Ik denk zeker dat al die concepties bij de mensen die deze film zien en zullen zien, blijft hangen.
Ik ga nog even door mijmeren over Wakanda; om een beetje te ontsnappen aan de realiteit van Suriname; mijn realiteit. Die is de laatste tijd niet zo fraai. Huiscrisis etc. Maar goed, de wereld is toe aan een chronisch positieve verandering. De wereld is toe aan het anders met elkaar omgaan, anders met de natuur en dieren. De wereld is toe aan echte vrede, echte gelijkheid en oprechtheid.
Anyways, GA, ga kijken, ook al ben je Javaan, Hindoestaan, Boeroe, Ingi, Marron, dogla, whatever. Ga en kijk gewoon en geef de film de ruimte in je hoofd te komen.
Dag!
En oja, wat een kanjer, die Black Panther. Mang, zwarte mannen zijn knap hoor. Zo! Alleen maar mooie zwarte mensen in die film. hnnnn!
Je ziet zelden een vrouwelijke generaal in films. Black Panther is uniek in dit opzicht. Een leger bestaande uit vrouwen dat uberhaupt een koning en zijn koninkrijk beschermt! Zelfs films die zgn de vrouwen op een voetstuk moeten plaatsen zoals de Bollywood movie Padmaavat, kunnen dat niet voldoende. Deze film schijnt licht op een deel vd Indiase cultuur toen Padmaavati (mogelijk) bestond. Haar karaktereigenschappen hebben weinig screenplay gehad. Ze hadden die resp. film eerder kunnen vernoemen naar de villain. Maar goed.
Wat mij ook opviel bij Black Panther is dat de problemen binnen Wakanda eerder worden toegeschreven aan onderlinge ruzie en leiderschap, terwijl ‘de Amerikaan’ als vriend wordt gepresenteerd. Raar en ik wil bijna zeggen: zo typisch van de filmindustrie.
Al en al een leuke movie!
Mooi dat van Padmaavati. Schrijf er iets over, want ik weet niks. In relatie tot deze film. Doen Kirtie!
Geweldig geschreven en de inspiratie welke eruit straalt is machtig. En de boodschap aan het eind: love it Ruth.blessie
Ai Ruth…
Ik voel je. Wat een mooie boodschap voor leiderschap: niet bang zijn jezelf te zijn, de ander te laten zijn en durven!!! Zo vatte ik al die indrukken in mijn hart en hoofd door die film samen. Het doet me dan ook goed je stuk te lezen op deze zondag, wanneer ik na het uitslapen aanschuif op het net. Dank voor het delen.