Bevroren creativiteit

Je voelt het al aankomen. Ik zoek excuses…Het is 2 februari, ik zit in de tuin op een plastic bankje en ik schiet in een onbehoorlijke lach wanneer ik een zin van de president hoor: ‘wanneer et wil is het een rechtstaat, wanneer et niet wil dan is het geen rechtstaat’.  Wat de hel is dit? In het Surinaams uiteraard.

De roerige maand januari heeft zijn hoogtepunt gehad (denk ik). In elk geval ben ik in een voorzichtige hoerastemming; het 8 december strafproces gaat door. Voorzichtige hoerastemming omdat ik mij dan meteen afvraag wat het volgende scenario is dat deze president en zijn trawanten in petto voor ons hebben. De amnestiewet en de overhaaste wijziging van artikel 148 hebben het proces niet kunnen verhinderen voortgang te hebben. Yay! Er is een God, het recht zal zegevieren!, allen voorzichtige vreugdekreten. De leerkrachten zijn weer begonnen  na een slepende actie van bijkans 2 weken, er is een nieuwe regering of nou ja, er zijn nieuwe ministers beëdigd gisteren en ‘het IMF blijft koud…’(aldus de President).

Maar wat heeft dit allemaal te maken met creativiteit? Menigeen zal hebben gemerkt dat ik steeds minder teksten ben gaan publiceren op mijn website. Je wordt zo opgeslokt door de manie van alledag dat het een geestdodend effect heeft op de creativiteit. Kunstenaars moeten dubbel zo hard werken of andere bronnen van inkomsten zoeken om te overleven. Dan heb je geen tijd voor creatief bezigzijn. Wij lopen met open handen fondsen af, in de hoop dat ze ons financieel blijven ondersteunen. ‘Professionele bedelaars zijn we.’ Ik ontken het niet. Tegelijkertijd moet je de nota’s van de nutsbedrijven die in je brievenbus worden gedumpt scherp in de gaten houden. Je rekeningen bij de bank staan op heel lage saldi en wanneer die aangevuld worden zit je elke keer weer met je neus in de krant op zoek naar de omrekeningsfactor of de koersen van de vreemde valuta.

En dan zou je kunnen zeggen, Ruth, zet al die misère van alledag om in woordkunst, wat ook kan en wat ik altijd aan studenten vertel.  Laat je inspireren door je omgeving, de tijdsgeest, inspiratie ligt er voor het oprapen in Suriname van nu. Het levert toch fraaie gedichten, verhalen en toneel op? Daar leven woordkunstenaars toch van? Zoveel inspiratie en toch komt het er niet van. Hnnn? Hoe dan? En is dat wel echte creativiteit; de weergave van je omgeving, in een kunststuk of boek, column of gedicht? Ik zie ook dat veel kunstenaars dat uitbuiten en er flink wordt geapplaudisseerd, maar ja. Ja, ja, jaja. Ja, wat zullen we zeggen?

Een ongelooflijke voedingsbron voor creativiteit is Social Media, waar je niet om heen kunt besef ik inmiddels. Tegelijkertijd leidt het ontzettend af door de absurditeit van wat er uit de vingers komt aan kromme gedachten, pseudo intelligente opmerkingen, leed dat gedeeld wordt en stupiditeiten van andere burgers op deze planeet Aarde. Onvoorstelbaar hoe de creativiteit gebombardeerd wordt door vooral negativisme. Ik waarschuw mezelf van tijd tot tijd dat ik mij er niet in verzuip. Hoewel, ik vermaak mij ontzettend en beschouw dat lachen als een mechanisme om de balans te houden in gekte en de rauwe realiteit van alledag.

‘Terwijl ik dit tik, kom ik op het woord :BEVROREN CREATIVITEIT. Ha! Zo ga ik het noemen. Geen writersblock of zo, want de oorzaak ligt echt bij de regering, de economie en de sociale omstandigheid van de kunstenaar. Ik steek mijn tong uit voor degene die het niet met mij eens is.(en ook wel een knipoog hoor) Ik vroeg mij af hoe andere kunstenaars met het fenomeen van bevroren creativiteit omgaan en sprak twee collega’s die net als ik in een soort creatieve stilstand zitten. Het kwam er moeilijk uit omdat  beiden geen woorden konden vinden. De een neemt alles tot zich toe vanachter de struiken. ’Ík werk in mijn hoofd’ en de andere uitspraak was: ‘Er komt gewoon niks uit, terwijl ik barst van creativiteit’.

Wanneer je midden in het nu zit, is rationaliseren moeilijk. Dan zit er niks anders op dan meegaan met de maalstroom van alle gekkigheid. In januari kwam vanuit het niets een golf van creativiteit in mij op die zich nu uit in het bekijken van DIY (Do It Yourself) filmpjes op YouTube, cartoons tekenen en een cursus Chinese keuken volgen. Ik hoop dat het een beetje lang blijft. Voor wat schrijven betreft…ik ben nog bezig. In elk geval heb ik de Windowsversie van de schrijfsoftware Scrivener aangeschaft. Dat kan gelukkig nog.

RUTH SAN