And life goes on…

Eigenlijk wil ik nog best lang in mijn jetlag blijven. Dan hoef ik geen berichten te lezen over hoe het in het land gaat, welke prijzen zijn gestegen in de winkels, en wat de lekke achterband van mijn auto me gaat kosten. Het valt niet tegen, terug te zijn, maar meevallen is misschien een sterk woord…

Ik ben blij dat ik terug ben. Ik zal nooit meer 3 reizen, waarvan 2 ellenlange (Nederland en Jakarta) achter elkaar maken. Het is niet goed voor mijn lichaam, voor mijn ritme. Gisteren werd ik elke keer duizelig wanneer ik opstond. Kennelijk deed ik dat te snel.

De lucht is zuiver hier bij mij in de tuin, er zitten veel klitten in de haren van mijn honden en Jury heft zijn poot weer op om op mijn flink gegroeide Jasmijnplant te plassen…yuri pist

Somohardjo en Bouterse zijn weer bezig. In elk geval is de subsidie op de babyvoeding terug…
Heerlijk vooruitzicht: Pasen! Althans, het paasweekend. Mijn hoofd is nog vol van al die indrukken van Jakarta. Vriendschappen, boeken, smog, bromfietsen, nasi gorengs, wolkenkrabbers, vlieguren en wat al meer. Dat waren heuse aanvallen op mijn zintuigen. Aangename aanvallen wel te verstaan. Ik moet dringend naar mijn fysiotherapeut of de acupuncturist. Goed bijkomen, hersens ordenen, series inhalen… en weer aan het Glutenvrije dieet…

Fijne Paasdagen!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *