Ik heb hem uit. Het schrijfhulp boek van Louis Stiller: Essays schrijven. Van columns tot persoonlijke essays.Ik heb voor het eerst een handboek zo snel uitgelezen. Handboeken laten zich niet in 1 week lezen, maar gedoseerd en geven je ruimte en tijd om te oefenen, te toetsen e.d. Ik denk dat het aan de stijl, de schrijfstijl die erg ‘ vertellend’ smaakte lag. Dat leest veel lekkerder, zeker als het non-fictie artikelen zijn.
Ik ken de auteur van dit boek. Dat is de hoofdredacteur van Schrijven magazine. Je moet veel tijd en goed op de hoogte zijn van het literaire gebeuren, om analyses te trekken. Knap werk Louis! Alles is mij nu duidelijker wat een essay is en wat niet. Hoewel hij geen formules geeft voor wat precies een essay is, meer nog hoe essays worden genoemd en hoe essayisten en publiek daarmee omgaan. Eigenlijk zijn webblogs dus mini-essays, wel onafgemaakte…
Het lezen van schrijfhulpboeken geef je inzicht in de materie van schrijven als geheel. Je hoeft natuurlijk niet alles voor waarheid aan te nemen. Niets is wet. Gewoon kijken waar je je in kunt vinden en wat voor je werkt. Ik had in het jaar 2000 mij willen abonneren op het tijdschrift schrijven. Enthousiast stapte ik naar de bank, toen ABN-AMRO, met mijn acceptgiro die ik al had aangevraagd. De caissière vroeg mij het dubbele van het aanvankelijke abonnementbedrag. Teleurgesteld nam ik mijn acceptgiro terug en heb een email gestuurd naar de redactie om te zeggen dat ik 100% overtuigd was dat IK de enige in Suriname was, die een abonnement op het tijdschrift wilde! Volgens mij was het ook zo. Het heeft mij een gratis abonnement opgeleverd dat vervolgens 5 (!) jaar duurde!
Ik moet zeggen dat de hele Bukutori- ideevorming en specifiek het schrijfprogramma dat ik heb ontwikkeld, haar bron in dit tijdschrift heeft gevonden. Zouden wij ons ook kunnen professionaliseren, tot een vak maken het schrijven? Tot een professie in Suriname? Het heeft mijn eigen schrijven mee helpen ontwikkelen en de visie daarover. Wat we proberen te doen is aankomend schrijvers behalve training het hele schrijfproces willen belichten. Je zou je afvragen of de creativiteit niet daardoor wordt gedood. Nee, het zijn geen regels, maar hulpmiddelen. Een houdvast, een wegwijzer in je eigen worsteling goede tekst neer te zetten. Hierover zijn uitgebreide discussies in alle landen, want wat is literatuur? Wat betekent literatuur voor de Surinaamse lezer die zich beperkt tot elke dag de krant lezen en 1 keer in de twee maanden een fictief boek? Wordt vakliteratuur gelezen, wat is het aanbod? Wat is de thematiek?
‘Ik lees’, hoor ik vaak, maar zijn het de projectvoorstellen, de columns in de kranten en af en toe artikelen op Internet die je worden doorgestuurd? En hoe vaak is het een literair boek? Ik probeer mij zo breed mogelijk te oriënteren op het schrijfgebied en schrijfgebeuren, zonder mezelf te verliezen in die wereld van informatie. (En dat terwijl ik moet schrijven) Maar de waarde die deze schrijfhulpboeken hebben is veel meer. Misschien omdat ik zo bezig ben met het proberen iets structureels neer te zetten voor Suriname. Het klinkt allemaal idealistisch en in zekere mate is het ook zo. Ik wil een goede schrijver zijn in eerste instantie. Als je goed schrijft komt het wel vanzelf dat men je werken gaat lezen, niet? Gelezen worden, het liefst een groot publiek. Eerlijk is eerlijk. Ik lees boeken van schrijvers uit Rusland, Albanie e.d. en zou het ook te gek vinden als in die landen een boek van een Surinaamse schrijver gelezen wordt. Ja toch! Ik zit te broeden op het schrijven van een essay over het literaire gebeuren anno 2008. (Er ligt ergens al iets, onderzoekjes en observaties die ik heb gedaan) Mijn ervaringen tot nu toe met het literaire gebeuren, persoonlijk, maar ook wat ik om mij heen zie. Zullen het oppervlakkige waarnemingen zijn. Moet ik daarvoor de dubbelband van Michiel van Kempen lezen? Moet ik alle boeken die in Suriname zijn gepubliceerd hebben gelezen om de geschiedenis van de literatuur te kennen? Ik weet het niet. En zal ik in staat zijn, ondanks het feit dat ik toch niet alles over en door Surinamers is geschreven lees, een gedegen essay te kunnen schrijven?
Het is een uitdaging die ik wel wil aangaan. Door het boek ben ik geprikkeld geraakt. En dat terwijl ik mijn verhaal af moet maken. Waaaaai.Voor mijn manuscript! Migados! Ik houd me met andere dingen bezig!
2 gedachten over “Essays schrijven”