Werken met deadlines

Het is 19.15 en ik heb net 2 eindteksten binnen, waarvan een manuscript. Dit jaar is het vierde jaar van de Schrijversvakschool, twee studenten studeren mogelijkerwijs af, de studenten van de overige jaren moeten hun eindtekst indienen en ik zie nog niks. Mm…De dag is nog niet om dus moet ik maar geduldig wachten. Ik ken de studenten zo zoetjes aan en ik ken ook de druk die wij op hen leggen met deze eindtekst. Maar het moet. We moeten kunnen toetsen of wij docenten hen echt hebben leren schrijven. Creatief schrijven wel te verstaan. Het is niet gemakkelijk daarmee om te springen, want wat is creativiteit. De beoordeling is altijd subjectief en heb je daar iets aan? Niet als enkeling nee, maar als groep wel. Onze docenten zijn klaar om te lezen, klaar om te kijken of schrijven te leren valt. Wij hebben tenslotte ook geleerd hoe wij met creativiteit kunnen spelen, creativiteit kunnen vormen of ontdekken. Zijn er uitschieters, blijven er mensen met vragen zitten, of hebben wij het leven van deze studenten alleen maar moeilijker gemaakt met al onze opdrachten, inzichten en wat al meer.

Werken met deadlines is voor mij een goede motivatie. Ik heb ze altijd nodig, anders komt het er niet van. En je zegt altijd aan studenten, ga in je vrije tijd schrijven, maar of jij zo gedisciplineerd bent is een tweede vraag…Ik ben alleen gedisciplineerd in het dagboekschrijven. Maar dat mogen mijn studenten niet weten. Bij de laatste les zei Iraida van Dijk: Je moet al die schrijfregels wegdoen. Je niet aan ze houden. Ik keek haar aan en dacht ha, dat kwartje is gevallen bij haar. Een echte schrijver doet gewoon. Uiteraard zijn er conventies, maar je mag lekker eigenzinnig, je moet vooral eigenzinnig zijn wil je jezelf auteur noemen.

De teksten druppelen langzaam binnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *