Read ya bible sometime – Column in het kader van de Dag van de vrouw 2013

COLUMN DOOR RACHEL KASKETI

‘Your husband just hit you in the back of your head with a hammer! You’re sitting there; ‘Oh I’m praying about Fred, that the Lord would save him. I’m praying about it. I don’t know what the Lord wants me to do…’ That HAMMER… told you what the Lord wanted you to do! The Lord wants you to get them nappy head kids, and GET!’ Bishop TD Jakes, een Amerikaanse predikant predikt die echte waarheid! In alle jaren dat ik naar de kerk ga, heb ik deze uitspraak niet zo vaak gehoord in de kerk. Of ik kan het me niet herinneren.
In gevallen van huiselijk geweld tegen vrouwen, wordt er door de leiding van de kerk zelden het advies gegeven aan de vrouw in kwestie, om het huis te verlaten. Ik zeg ‘zelden’ maar volgens mij gebeurt het nooit.
De christelijke leiders die ik ken, zeggen allemaal dat de keuze aan de persoon zelf ligt. De kerk kan geen verantwoordelijkheid nemen voor een eventuele breuk in een huwelijk, want ‘God haat de echtscheiding…’.
En elke keer wanneer iemand deze woorden aanhaalt in een broeder-heeft-zuster-geslagen-wat-nu-discussie, luister ik vol verwachting, hopend op de rest van de tekst. Daarna moet ik droevig toegeven aan de teleurstelling: de rest vergeten ze altijd. Iemand zei me gisteren nog: ‘De bijbel heeft het alleen over overspel. Alleen bij overspel mag je scheiden…’
Madea zou zeggen; ‘Read ya bible sometime!’ Maleachi 2: 16; Want Ik haat de echtscheiding, zegt de Here, de God van Israel, en dat men zijn gewaad met geweldpleging overdekt, zegt de Here der heerscharen. Daarom weest op uw hoede voor uw hartstocht  en weest niet ontrouw’. Misschien versta ik geen Nederlands, ‘latewevodezekerheid’ nog een keer lezen, maar volgens mij staat er daar; de Here haat de echtscheiding net zoveel als geweldpleging. Echtscheiding is geweldpleging. Geweldpleging is echtscheiding.
Geliefden, voorwaar ik zeg u; bij geweldpleging bent u volgens het woord van de Here al in het echt gescheiden. Er is vooralsnog geen reden om te blijven wachten totdat uw partner u voor een tweede keer met een hamer op uw hoofd komt slaan. U bent vooralsnog volgens het woord van de Here, VRIJ om te gaan en hulp te zoeken, voordat u vroegtijdig naar uw Vader in de Hemel wordt gestuurd.
Hoe hoog moet het niveau van geweld eigenlijk zijn voordat je je biezen pakt? Al bij de eerste klap? Moet je arm gebroken zijn? Een hersenschudding misschien? Wat doe je als vrouw wanneer je man het op een blauwe maandag in zijn hoofd haalt je een klap te verkopen in je gezicht? Dinsdag schopt hij tegen je dij. Woensdagavond trapt hij je uit bed. Donderdagmiddag ziet hij onderweg naar huis plotseling een bliksemflits uit de hemel, en meneer heeft een ‘helder’ moment. Vervolgens stopt hij bij die bloemenmensen aan de overkant van ’t Vat. Koopt een bosje rozen, wit en rood door elkaar. Bij de Chinees haalt hij je favoriete Fernandes mokka ice cream. Thuis gaat hij huilend op de knieën, want de duivel was over hem gekomen, en hij was zichzelf niet, en hij heeft je nooit pijn willen doen… Thank God It’s Friday! Gisteravond was het goed en geweldig en de Here heeft jou gebeden verhoord. Zaterdagochtend ben je bezig de zwemspulletjes van je dochter in te pakken, want jullie gaan je gezellig ontspannen buiten de stad. Plotseling komt hij de kamer binnenstormen, grijpt je aan je hals en slaat je hoofd vijf keer tegen de klerenkast, vervolgens laat hij zijn vuisten los op je neus en je lippen. Je ligt daar blauw, omdat je weer eens vergeten bent roze yoghurt, geen gele, te halen. Want zonder zijn roze yoghurt kan meneer zijn muesli niet ‘vreten’ op zo’n mooie zaterdagochtend.
‘Zuster laten we bidden. Wij moeten volharden in het gebed. Blijft u vooral rustig en geduldig. Wij mogen de vijand geen kans geven hetgeen de Here bij elkaar gebracht heeft…’
Geweld tegen vrouwen komt voor in alle lagen van de bevolking ongeacht  ras of geloof. Ik heb een voorbeeld gebruikt uit de christelijke gang van zaken, omdat het me bezighoudt. Het is voor alle duidelijkheid niet mijn bedoeling om christelijke leiders neer te halen, maar ik vind het wel tijd dat dit soort situaties anders aangepakt worden. Als een kerkelijke leider aan mij zegt dat de kerk bij huiselijk geweld niet kan ingrijpen wanneer de persoon in kwestie zelf niet kan inzien dat die in een gevaarlijke situatie zit, dan zeg je in feite; the church has no power! En dat is niet waar.
Dat zoveel vrouwen in de kerk uiteindelijk hun leven doorbrengen met een man waar ze bang voor zijn, geen tegengas durven te geven, zich laten manipuleren, domineren en uiteindelijk mishandelen, komt mede door de lering van de kerk: ‘Wees onderdanig, wees volgzaam, hij is het hoofd van het gezin’.
En uit wat voor gezin komt hij? Zitten er geen Filistijnen in de kerk?
De een heeft een vader gehad die vol liefde en overgave goed voor zijn moeder gezorgd heeft. De ander komt uit een familie waar moeder en zusjes bij elke vorm van rebellie tegen ‘hoofd van het gezin’ met rake klappen terug werden gebracht tot de orde van de dag.
‘Zuster laten wij bidden en rrroepen tot God…’ (want ze drrrukken die r) en gelijktijdig leren we ook; ‘Bid en werk.’  Mijn oren als vrouw horen: ‘Bid en breng haar in veiligheid. Bid en laat haar uit het huis vertrekken.’
Bishop TD Jakes maakt me zo blij met deze woorden: ‘Get out of there before he kills you! Then let God save him, then let God fix him, then let him go through counseling! And when the coast is clear, and real clear, we might pray about coming back with therapy and training, and if you’re cool for ten years…’

Amen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *