Lingua franca

We hebben een sranantongo avond a.s. woensdag in Tori Oso waarbij we uitsluitend sranantongo zullen spreken. De aankondiging ervan was in het Nederlands. Ik kreeg een paar reacties toen ik de uitnodiging via email rondstuurde. Hoe goed kennen we het Sranan en houden we onszelf niet voor de gek?
Wel, eerlijkgezegd denk ik in het Nederlands. Ik scheld uit in het Sranan. Heel goed en heel vaak. Al mijn vrienden praten Nederlands, evenals mijn familie. Mijn grootmoeder gaf mij toen ik denk ik 18 was een spellingboek van het Sranan. Ik heb dat boek nooit geraadpleegd tot ik in 2005 een Sranantongospelling cursus onder leiding van Eddy van der Hilst moest organiseren. Mijn sranantongo woordenboek is ongetwijfeld mijn grootmoeder. Zo gauw ik iets wil weten over het Sranan. Een woord dat ik niet ken, of voor het eerst hoor is het effe bellen. Over de schrijfwijze wil ik al helemaal niet praten. Na zowat drie cursussen van elk vijf sessies maak ik nog steeds fouten in aankondigingen. De ‘bok’ die ik dan krijg van Eddy is niet zuinig. “In een kleine aankondiging schrijf je alle zinnen die in het Nederlands zijn geschreven goed, maar van die ene, enkele zin in het Sranan, schrijf je toch fouten.” Ay, dan voel ik me schuldig. Ik weet niet of het mentale luiheid is dat ik de regels niet onthoud. Of ik ga twijfelen. De schrijftaal is anders dan de spreektaal. Ik heb goede excuses om mijn eigen taal niet machtig te zijn. 1: er is een officiele, niet geaccepteerde spelling. 2. Ik heb het niet op de schoolbanken geleerd. Dus genoeg reden om fouten te maken. A no so? (Ik riskeer me een uitbrander van jewelste, als Eddy dit leest, realiseer ik me nu, maar mi ne span!) De taalwet zou herzien worden begreep ik van Eddy, die ook in de commissie zat. Iedereen is taaldeskundige maar concreet weet niemand wat te hanteren, en wanneer. Een en al bruya. Er is een prismawoordenboek uitgekomen waarin alle regels kriskras door elkaar zijn. Bij gebrek aan een complete woordenlijst heb ik maar mijn vrienden die een woordenboek zochten kado gedaan. Ik weet het, ik had het niet moeten doen, maar de andere is er niet. Ik hoorde vandaag nog dat VACO de woordenlijst van toen opnieuw in de winkel heeft. Welke moet ik hanteren? Migado. Ik wil graag Surinamer zijn in hart en nieren en mijn taal waarderen en koesteren, maar ik raak totaal in de war. Want wat zeg ik aan mijn Hollandse of Antiliaan-se vrienden. Em, ik kan je geen woordenlijst geven, want enem er is een officiële spelling, maar die is verworpen door de nieuwe linguïsten en em er is ene Prismawoordenboek, maar em, die spelling klopt niet. Zeg nou zelf. Hoe kom ik hieruit?

Ik verheug me in elk geval op a.s. woensdag! Ben je er ook?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *