Eerste college op de SV Amsterdam

Mi doro. Ik ben in Nederland aangekomen. Mijn nichtje zou zeggen, yu e go na beloofde land. Om me te plagen uiteraard. Verbazend genoeg kwam ik als tweede of derde in de aankomsthal. Geen gefriemel aan mijn lijf van honden noch douaniers. Een ‘goedemorgen’ was het enige dat ik moest en ook wilde zeggen. Soms heb je mazzel met die gasten. De kist was vol, tjokvol.
Na de hartelijke ontvangst van mijn nicht ben ik meteen de strijd begonnen met de jetlag. In het vliegtuig heb ik nauwelijks kunnen slapen. Had wel stiekem een spierverslapper ingenomen, maar die werkte niet echt.
Gisteren, maandag dus, had ik mijn eerste college. Gelukkig was er een lift. Ik zou vast zo hebben zitten hijgen als een van de cursisten die laat binnenkwam. vijf verdiepingen! Ik zit in een groep van denk ik twaalf personen, in een gevarieerde groep van jong tot ouder. Nee OUD zat er niet bij. De docent gaf een opdracht wat heette : vrije oefening. Je eigen thema bepalen en aan een stuk door schrijven en dat voor 20 minuten! Wat moest ik in godsnaam neerpennen? En je mocht geen onderbrekingen hebben. Mijn hoofd nog in het vliegtuig, slaap en ik had nog niet gegeten, omdat ik daarvoor naar de lezing van Derek Walcott was. Hele interessante man overigens. Met charisma en een zalige eerlijkheid in het omgaan met schrijven. Hij heeft ook een rauwe, typisch Caribische stem. Herken je dat, wanneer sommige mensen aan het woord zijn, dan is de hele zaal stil om alle woorden en wijsheden die uit zijn mond komen goed op te nemen. Het was een schitterende ervaring. Ik had nog wel drie uur aan z’n lippen willen hangen. Hij heeft een heel sterk’ Caribisch bewustzijns gevoel, of althans, zwart bewustzijnsgevoel. En erg down to earth. Hij zei bijvoorbeeld dat toen hij in een gedicht alleen in zelfstandige naamwoorden wilden dichten hij bij zichzelf dacht ” are you out of your fucking mind”.
Hij verwees naar de discipline die je aan de dag moet leggen als auteur.
Kunst kan niet wetenschappelijk gemeten worden. Wie bepaalt wat goede literatuur of goede kunst is? Hij schopte met die opmerkingen een beetje tegen de schenen van de westerse dominantie. Hij refereerde vaak naar Dante en Homerus die van anderen leerde en van mensen die hen omringden. We zouden beter moeten schrijven dan Dante! Maar dat is uiteraard moeilijk. Poëzie heeft met intelligentie te maken. ” Poetry is a measure of breath”. De mate van intelligentie. Maar hij zei ook dat er een hoop nonsens wordt geschreven nu. Maar ik dwaal af.
Dus tijdens de college was mn hoofd echt nog bij Derek Walcott. Ik voel me echt bevoorrecht dat ik in die zaal mocht zijn. De bekende groep van het literaire circuit was aanwezig. Van de niet-westerse groep dan. Vanavond is een lezing, maar ik trek het niet. Mi weri, en ik kan niet goed denken.
Dus in die bruya staat heb ik mijn opdracht geschreven. Zelf vond ik niet dat het ging. Ik had mijn papier en pen vergeten! En die wil zich schrijfster noemen! aybaya, slechte beurt.
Maar ik heb vanmiddag een schriftje gekocht en een leuke pen gekregen. Dus gaan we schrijven en flink produceren. Ik ben nog niet geweest naar een boekenwinkel. Ik vermijd dat even, voor een weekje…

P.S. SV Amsterdam staat voor de Schrijversvakschool Amsterdam

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *