Die werkelijkheid van schrijven

Om de twee weken heb ik met cursisten schrijfsessies. We zitten in een project Kinder- en Jeugdverhalen schrijven die in mei 2007 is gestart. De training werd gegeven door Marijke van Mil, die in 8 weken schrijftechnieken aan de toen 12 man sterke groep. Daarna volgde een begeleidingtraject waarbij veel schrijfoefeningen met onderling feedback werd gegeven. Ik zit de groep voor en we geven elkaar commentaar op de geschreven teksten e.d.
De eerste versie van het manuscript is naar enkele redacteurs gestuurd en gisteren konden we van 2 het commentaar lezen. Er was enige teleurstelling te bespeuren op de gezichten van de cursisten. De teksten waren niet af. Veel taalkundige kwesties en soms waren verhalen niet goed uitgewerkt. Een cursist zei dat ze zoveel moeite had gedaan en nog was de tekst niet goed. Dat is nu de realiteit van schrijven. Herschrijven, schrappen, betere zinnen formuleren. Keuzes maken en kritisch zijn. Ik legde de groep uit dat je tekst, althans in mijn ervaring, nooit af is. Het kan altijd beter. Voorheen heb ik wel vijftien keer de een en de zelfde tekst herschreven. Wat ik wel ontdekte is dat de tekst er alleen maar beter op wordt.
Iets wat verder ook speelde in het commentaar was de taal, of de formulering daarvan. Schrijf je Surinaams-Nederlands of Nederlands. De mening die ik daarover heb is dat je niet perse al die letterlijke uitspraken moet gaan schrijven omdat het verhaal op zich Surinaams genoeg is. Bovendien wil ik mij niet alleen richten op de Surinaamse lezers, maar alle Nederlandstalig lezers. Dus ook lezers van de Antillen, Nederland en België. De authenticiteit van het verhaal moet wel bewaakt worden. Het is verder een persoonlijke keuze heb ik aan de aankomend schrijvers verteld. Waar tekst wordt goedgekeurd door een Surinaamse redacteur, gaat een rode streep met de pen bij een Nederlandse. Het gaat om nuance verschillen. We zijn er nog niet uit maar moeten er wel bewust en consequent mee omgaan. Dat vind ik wel.
Tekst schrijven en laten becommentariëren door anderen maakt je kwetsbaar en heel gevoelig. Het was een nieuwe ervaring voor de cursisten en ook dat hoort bij het schrijverschap. Van grote schrijvers zijn vernietigende recensies geschreven. Dat hoort er ook bij. Het is een keiharde realiteit. Niet iedereen zal je verhaal goed vinden.
Blijf in elk geval schrijven!

7 thoughts on “Die werkelijkheid van schrijven

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *