Dag van de Vrouw “This is a men’s world”

Ik verwacht gewoon van mezelf vandaag iets te schrijven. Er zijn echter dubbele gevoelens als het om de viering van deze dag gaat.
Aan de ene kant verdienen vrouwen meer aandacht, vanwege de achterstand die ze op alle vlakken, sociaal, maatschappelijk, economisch enz. hebben, maar aan de andere kant vraag ik me af wat een vrouw aan een speciale vrouwendag heeft.
Krijgt ze een hoger salaris van haar baas? Ontvangt ze gratis proviand om haar kinderen te voeden? Mag ze minder betalen bij de arts voor een consult omdat ze een vrouw is? Wat is veranderd en wat voor invloed heeft deze dag daadwerkelijk gehad.
Voor zover ik mij kan herinneren toen ik samenwoonde, voelde ik mij nog steeds verantwoordelijk om te koken, de was te doen en allerlei typische zorgtaken op me te nemen, terwijl mijn ex vriend alle ‘mannelijke’ taken deed. Aan de andere kant was het best een stukje vertroeteling en het gewoon leuk vinden te koken voor degene die je liefhebt. Was er sprake van ongelijkheid in die situatie? Is er een grens te trekken in de gelijkwaardigheid waar we zo naar streven? Hoe gaan vrouwen zelf daarmee om? Ik geloof zelf wel dat er veel veranderd is, dat vrouwen assertiever zijn geworden, veel meer onderwijs volgen (als ze de kans krijgen) om zichzelf o.a. financieel onafhankelijk te maken. We nemen veel meer dan vroeger de kans om ons te richten op die individualisering. Alleen maar als ik kijk naar het literaire veld in Suriname en de groei van vrouwelijke auteurs in vergelijking met de mannen en een generatie terug. Er moeten nog een paar jaar over gaan voor we echt kunnen spreken van gelijkwaardigheid. Er gaat nog veel mis, ongelijke waardering in salariëring, te weinig topposities, onmacht die ontstaat door de financiële afhankelijkheid van de man, fysiek en geestelijk geweld. Doorgaan? Welnee, de opsomming wordt anders te lang.
Wellicht zal het beestje een andere naam hebben. De term feminisme heeft plaatsgemaakt voor gender en tja, ook de term gender is zo zoetjes aan het verdwijnen. Er ontstond een complete verwarring, omdat alles wat met vrouwen te maken had werd vertaald door de mannen als gender. Hoe denkt de man erover, los van dat stoere gedrag dat zij zowat alles hebben uitgevonden. Hoe voeden moeders hun kinderen zelf op. Conflicteert die drang naar gelijkwaardigheid niet met tradities? al dan niet religieuze?
En hoe verklaren wij dat instinctieve, natuurlijke gedrag dat als moeders kinderen baren zij de zorg op zich nemen, zich te ontfermen over het kind?
In elk geval wil ik al de vrouwen(van slavinnen tot auteurs) die het voorwerk hebben gedaan voor mij, voor ons, bedanken. Want dankzij hen kunnen we nu schrijven zonder gestenigd en verbannen te worden. Veel dank dames!
Antwoorden weet ik niet, maar om The King of Soul maar na te doen: ” This is a men’s world, but it would be nothing without a women or a girl”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *