Over

 

Ruth San A Jong

Ik heb een vrij directe stijl, wat karakteriserend is voor zowel mijn schrijven, lesgeven en als persoon. Ik schrijf en denk in het Surinaams-Nederlands. Ik ontwikkel literaire projecten en programma’s sinds 1995. In 2008 organiseerde ik het literair festival “Satire en spot” in samenwerking met Winternachten Den Haag en in opdracht van de Stichting Literair Festival. Ik heb diverse websites en bulletins geïnitieerd. Schrijf in opdracht beleidsplannen en projecten, doe inhoudelijke redactie op rapporten, beleidsnota’s en fictie manuscripten.

Ik schrijf brochures en nieuwsbrieven, beleidsnota’s voor voornamelijk NGOs en andere bedrijven. In 2008 richte ik de Schrijversvakschool Paramaribo op. Dat was in eerste instantie uit pure eigen behoefte, omdat ik een Instituut zocht dat mij op de letter kon lezen. Ik was ervan overtuigd dat er meerdere mensen waren met diezelfde behoefte in Suriname. In mijn zoektocht kwam ik veel tegen. Er moeten mensen zijn die in je geloven. In 2006 startte ik een proefproject om na te gaan of we in Suriname inderdaad begeleiding nodig hebben bij het schrijven. Ja dus. Een workshop volgen maakt je nog geen schrijver. Veel boeken lezen ook niet. Het feitelijke schrijven is de kunst van schrijven. Ik heb met die wilde gedachte jarenlang gelopen om een schrijversschool te beginnen. En met doorzetting en mensen overtuigen dat het nodig is zijn we nu TIEN jaar verder. Mijn uitdaging is nu de school blijven handhaven, want ook dat is een kunst….

Intussen ben ik zelf docent Proza en Essay aan de opleiding en zet het beleid uit voor de Schrijversvakschool.

Van juni – augustus heb ik aan de universiteit van Seattle in Amerika de training in Amerikaanse literatuur gevolgd. Dat is mijn recente uitdaging: een module starten en Surinamers aan het kritisch schrijven en denken krijgen. Wij hebben vooral meer raakvlakken met de Amerikaanse literatuur vanwege de thema’s van de auteurs. De auteurs zijn ook voornamelijk multi-etnisch, wat kenmerkend is voor de cultuur en samenstelling van Suriname.  De thema’s gaan over, post-slavernij, identiteit, racisme, cultuur en geschiedenis. Wij delen wel de taal van Nederland, een variant althans, het Surinaams Nederlands, maar met de cultuur van de Nederlander hebben wij weinig. Zelf denk ik dat daar de weerstand ligt van menig Surinamer om boeken te lezen en of te schrijven. Het is niet anders, maar ons richten op een wereldtaal zou Suriname alleen maar goed doen. Vind je zelf ook niet?

Ik heb vanaf mijn 24ste gepubliceerd (non-fictie vooral) maar in 2007 werd ik ontdekt door de auteur Astrid H. Roemer. In 2011 ben ik pas echt gedebuteerd met een eigen verhalenbundel “De laatste parade”, mijn eerste geesteskindje. Daarnaast heb ik in  andere verzamelbundels ook gepubliceerd. Deze bundel heeft heel wat deuren voor mij opengedaan: ik ben genomineerd voor de Academica Literatuurprijs in 2013 en voor de Inktaap in 2014. Daarnaast leverde dit boek mij een citybooks-reis op in Jakarta en ontmoetingen met auteurs en lezers.  Schrijven, lezen, schrijven onderwijzen en literatuur zijn mijn passie.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *